Translate

Κυριακή, 30 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

30/06/1913: Οι Βούλγαροι, πριν εγκαταλείψουν την πόλη της Δράμας, προβαίνουν σε λεηλασίες και βανδαλισμούς. Καίουν την κωμόπολη Δοξάτο της Δράμας και σφάζουν περισσότερους από 3.000 κατοίκους, κυρίως γυναικόπαιδα. 


                  Ορφανά στα χαλάσματα του Δοξάτου
30/06/1921: Καταλαμβάνεται το Αφιόν Καραχισάρ από την IV Μεραρχία Πεζικού (του Νότιου Συγκροτήματος Μεραρχιών), μετά από σκληρό αγώνα. 
454 π.Χ: Τελειώνει ο εξαετής πόλεμος Αθηναίων και Περσών στην Αίγυπτο. Σκοτώθηκαν 20.000 Αθηναίοι και περιήλθαν στους Πέρσες η Αίγυπτος και η Κύπρος.

                   
1907: Ο Λοχαγός Νικόλαος Δουμπιώτης (καπετάν Αμύντας) εξοντώνει τη βουλγαρο-ρουμανική συμμορία του διαβόητου κομιτατζή Χαψάσκι, ο οποίος είχε παγιδεύσει τον Μακεδονομάχο Τέλλο Άγρα και τον είχε υποβάλλει σε μαρτυρικό θάνατο.

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2013

Ισαποστόλων Πέτρου και Παύλου

Ο Απόστολος Παύλος (Ταρσός,Κυλικίας αρχές 1ου αι. (5-15 μ.Χ.) – Ρώμη 66-68; μ.Χ.), συγγραφέας των μισών περίπου από τα βιβλία της Καινής Διαθήκης, αναγνωρίσθηκε ως ισαπόστολος και άγιος, και ήταν μία από τις σπουδαιότερες προσωπικότητες της πρώιμης εποχής του χριστιανισμού, υποστηρικτής της παγκοσμιότητας της διδασκαλίας του Ιησού. Για τον λόγο αυτό πήρε το όνομα "Απόστολος των εθνών" και των εθνικών, εκείνων δηλαδή που δεν ανήκουν στον λαό και στη θρησκεία των Εβραίων.
Λεγόταν και Σαύλος (Σαούλ) (βλ. Πράξ. 7:58, 8:1 κ.ά.) κατά τη γνωστή τότε συνήθεια των Ιουδαίων της διασποράς να φέρουν εκτός από το ιουδαϊκό όνομα και ένα ομόηχο ελληνικό ή ρωμαϊκό.
Ο Απόστολος Πέτρος γεννήθηκε στη Βηθσαιδά, κοντά στη λίμνη Γεννησαρέτ, όπου με τον αδελφό του Ανδρέα ασκούσαν το επάγγελμα του ψαρά, μαζί με δυο άλλους Αποστόλους, τον Ιάκωβο και τον Ιωάννη, γιους του Ζεβεδαίου.Μετά από μια μακρά περιοδεία που είχε ξεκινήσει από την Ιουδαία κατά την οποία ο Πέτρος ίδρυσε την Εκκλησία της Αντιόχειας και έκανε κηρύγματα, βαπτίζοντας και χειροτονώντας Επισκόπους σε διάφορα μέρη, αφού πρώτα πέρασε από την Σικελία (όπου χειροτόνησε τους πρώτους Επισκόπους των Συρακουσών και της Κατάνης) κατέληξε στη Ρώμη όπου χειροτόνησε τον άγιο Λίνο πρώτο Επίσκοπο της Ρωμαΐκης Πρωτεύουσας. Εκεί, έμαθε ότι σχεδιαζόταν η σύλληψή του, εξαιτίας των Διώξεων κατά των Χριστιανών, και γι' αυτό ετοιμαζόταν να φύγει από την πόλη.
                                     
                                           Χρόνια πολλά σε όσους γιορτάζουν σήμερα.

Σαν Σήμερα:Η Απελευθέρωση των Σερρών

                      “Η μεγάλη μάχη των Σερρών”, λιθογραφία του Σ. Χρηστίδη.
Η πόλη των Σερρών και οι γύρω περιοχές βρίσκονταν υπό τον οθωμανικό ζυγό ήδη από το 1383, εβδομήντα χρόνια πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης. Υπήρξε από τις πρώτες περιοχές της Ελλάδας που καταλήφθηκε από τους Οθωμανούς και μία από τις τελευταίες που ενσωματώθηκαν στον εθνικό κορμό, στις 29 Ιουνίου 1913.
Κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας, οι Σέρρες αναδείχθηκαν σε σπουδαίο εμπορικό και πνευματικό κέντρο με διεθνή ακτινοβολία. Η ονομασία «Αθήνα της Ανατολικής Μακεδονίας», που της είχε αποδοθεί, δεν απείχε και πολύ από την πραγματικότητα.
Οι κάτοικοι των Σερρών, στην πλειονότητά τους ελληνικής καταγωγής, ποτέ δεν έπαψαν να αγωνίζονται. Πρώτα να επιβιώσουν, περισώζοντας από τον αφανισμό τη γλώσσα και τη θρησκεία τους και στη συνέχεια να αποτινάξουν τον τουρκικό ζυγό. Μεγάλη ήταν η συμβολή τους στην Εθνική Παλιγγενεσία, με την εμβληματική φιγούρα του Εμμανουήλ Παππά και στον Μακεδονικό Αγώνα.
Γενικά, η ζωή των Σερραίων κατά τη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ήταν γεμάτη αίμα, δάκρυα και ανασφάλεια.

Σαν Σήμερα

28/06/1913: Εμπροσθοφυλακή της VΙΙ Μεραρχίας, αφού ανέτρεψε μικρή βουλγαρική αντίσταση, απελευθερώνει τις εσπερινές ώρες την πόλη των Σερρών. 

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

27/06/1913: "Το αντιτορπιλικό ""Δόξα"" υπό τον Πλωτάρχη Κριεζή και τα ανιχνευτικά ""Πάνθηρ"" και ""Ιέραξ"" εισπλέουν στο λιμάνι της Καβάλας και άγημα από το αντιτορπιλικό ""Δόξα"" αποβιβάζεται και απελευθερώνει την πόλη υπό τον έξαλλο ενθουσιασμό των κατοίκων."
27/06/1913: Επιλαρχία Ιππικού, αφού διάβηκε το Στρυμόνα ποταμό μαζί με την VΙ Μεραρχία από τον πόρο του χωριού Αγριόλευκα, κατευθύνεται προς το Σιδηρόκαστρο, το οποίο και απελευθερώνει. Οι Βούλγαροι πριν υποχωρήσουν από το Σιδηρόκαστρο λεηλατούν την πόλη και κατασφάζουν τον Μητροπολίτη Κωνσταντίνο και 100 προκρίτους αυτής.
27/06/1921: Αρχίζουν οι επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας, από όλη τη Στρατιά της Μικράς Ασίας, με σκοπό την κύκλωση και συντριβή του κεμαλικού στρατού, που αμύνεται στην περιοχή Δορύλαιο - Κιουτάχεια - Αφιόν Καραχισάρ.
1822: Ο Κυριακούλης Μαυρομιχάλης, επικεφαλής μικρής δύναμης Μανιατών, και ο Ιωάννης Ραζηκότσικας με Μεσολογγίτες (όλοι μαζί περίπου 600 άνδρες) αποβιβάζονται στις Ηπειρωτικές ακτές, με σκοπό να ενισχύσουν τους στενά πολιορκημένους στην Κιάφα Σουλιώτες.
1638: Κύριλλος Λούκαρις, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, που απαγχονίστηκε από τους Τούρκους επειδή τον υποψιάζονταν ότι ετοίμαζε εξέγερση των υπόδουλων ρωμιών. (Γεν. 1572)
1999: Γεώργιος Παπαδόπουλος, στρατιωτικός, πρωτεργάτης της χούντας των συνταγματαρχών το 1967. (Γεν. 5/5/1919)

Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

26/06/1913: Ο ελληνικός στρατός (Χ Μεραρχία), μετά από διήμερο σκληρό αγώνα, εκδιώκει τους Βουλγάρους από την οροσειρά της Κερκίνης (Μπέλες) και κατέρχεται στην κοιλάδα της Στρώμνιτσας. 

                                    
363: Ιουλιανός ο Παραβάτης, αυτοκράτορας του Βυζαντίου, που προσπάθησε να επαναφέρει την αρχαία θρησκεία. (Γεν. 331)

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

25/06/1920: Η Ελληνική Ταξιαρχία Ιππικού, καταδιώκοντας τις τουρκικές δυνάμεις που συμπτύσσονται προς την Προύσα, μετά από ενέργεια της Μεραρχίας Αρχιπελάγους, δυτικά από την πόλη Μουδανιά, εισέρχεται στις 14.00 στην Προύσα. 
1936: Η Εθνική ανδρών του μπάσκετ δίνει τον πρώτο αγώνα στην ιστορία της.Αντιμετωπίζει στην Κωνσταντινούπολη την Τουρκία.




                                 
1965: Η εφημερίδα Το Βήμα γράφει στο πρωτοσέλιδό της: «Ένας επικίνδυνος άνθρωπος εις μίαν νευραλγικήν θέσιν. Ο αντισυνταγματάρχης Παπαδόπουλος χαλκεύει συνομωσίας». Η εφημερίδα δημοσιεύει πόρισμα ειδικών εμπειρογνωμόνων, σύμφωνα με το οποίο το δήθεν υποκινούμενο από τους κομμουνιστές σαμποτάζ σε αυτοκίνητα της 117 Μοίρας Πυροβολικού στον Έβρο, το οποίο κατήγγειλε ο διοικητής της αντισυνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν «φυσιολογικές βλάβες».

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2013

Το Άγιο Πνεύμα

                                      
Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι ὁ Θεός, τὸ τρίτο πρόσωπο τῆς Ἁγίας Τριάδος, παντοδύναμο ὅπως ὁ Πατέρας καὶ ὁ Υἱός. Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα ζωογονεῖ, ἐμψυχώνει καὶ ἐνδυναμώνει τὰ πλάσματα. Αὐτὸ δίνει στὰ ζῶα τὴ ζωή, στοὺς ἀνθρώπους τὸ νοῦ καὶ στοὺς χριστιανοὺς τὴν ἀνώτερη ζωή, τὴν πνευματική. Αὐτὸ φωτίζει τὸν ἄνθρωπο καὶ τὸν βοηθάει νὰ μπεῖ στὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.
Τὸ Ἅγιο Πνεῦμα δίνεται στὸν καθένα μας ὄχι σύμφωνα μὲ τὴν ἀξία τῶν καλῶν ἔργων του, ἀλλὰ δωρεάν, σύμφωνα μὲ τὸ ἔλεος τοῦ Θεοῦ, γιὰ τὴ σωτηρία του.

Σαν Σήμερα

24/06/1941: Εισέρχονται στην Αθήνα τα πρώτα τμήματα των ιταλικών στρατευμάτων κατοχής κάτω από τις αποδοκιμασίες και τους χλευασμούς των κατοίκων. Μετά από συμφωνία Χίτλερ και Μουσολίνι, ιταλικά στρατεύματα εγκαταθίστανται ως δύναμη κατοχής σε ολόκληρη την Ελλάδα, εκτός από τις περιοχές Ανατολικής Μακεδονίας και Δυτικής Θράκης, που παραχωρούνται στη Βουλγαρία. 
1821: Ιδρύεται με απόφαση των Προκρίτων Ύδρας η πρώτη Αστυνομία στην Ελλάδα.
1821: Οι Τούρκοι σφάζουν περίπου 100 προκρίτους στην Κω. Στην εκκλησία του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο της Κρήτης αποκεφαλίζουν τον μητροπολίτη και πολλούς κληρικούς, ενώ σε όλη την πόλη σφαγιάστηκαν πάνω από 800 Έλληνες.
1913: Η Ελλάδα και η Σερβία διαλύουν τη συμμαχία τους με τη Βουλγαρία, λόγω αμφισβήτησης των συνόρων στην περιοχή της Μακεδονίας και της Θράκης.
1949: Θεμιστοκλής Σοφούλης, αρχαιολόγος και πολιτικός, που έφθασε ως το αξίωμα του πρωθυπουργού της Ελλάδας (1924, 1945-1946, 1947-1949). (Γεν. 1860)

Κυριακή, 23 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

23/06/1913: Ο ελληνικός στρατός (ΙΙΙ και Χ Μεραρχίες), μετά από διήμερο αγώνα, απελευθερώνει τη Δοϊράνη και τρέπει σε άτακτη φυγή τους Βουλγάρους που αμύνονταν εκεί. 
23/06/1914: Τμήματα του στρατού της Αυτόνομης Βόρειας Ηπείρου απελευθερώνουν την Κορυτσά, ενώ την επόμενη μέρα, συνεχίζοντας την προέλασή τους, ελευθερώνουν τη Μοσχόπολη.  
23/06/1941: Αρχίζει στην Αίγυπτο η οργάνωση του Ελληνικού Στρατού Μέσης Ανατολής για τη συνέχιση του αγώνα εναντίον του Άξονα. Ως πυρήνας για τη συγκρότηση του πρώτου σχηματισμού (1η Ελληνική Ταξιαρχία Πεζικού) χρησιμοποιούνται η Φάλαγγα Ελλήνων Αιγύπτου, που είχε συσταθεί από το Φεβρουάριο του 1941, και δύναμη περίπου δύο ταγμάτων Πεζικού της Ταξιαρχίας Έβρου, που διέφυγαν μέσω Τουρκίας και έφθασαν στην Αίγυπτο στις 13 και 14 Ιουνίου 1941. Σταδιακά και ανάλογα με την άφιξη και άλλων αξιωματικών και οπλιτών από την Ελλάδα και την πρόοδο της επιστράτευσης Ελλήνων της Μέσης Ανατολής, προχωρεί η συγκρότηση και άλλων μονάδων του Ελληνικού Στρατού Μέσης Ανατολής, ώστε η δύναμή του να φθάσει μέχρι το τέλος Αυγούστου 1944 τους 1.945 αξιωματικούς και 19.605 οπλίτες.  
1874: Οι Έλληνες προσέρχονται στις κάλπες. Οι εκλογές θα διαρκέσουν έως τις 26 Ιουνίου και θα επικρατήσει ο Δημήτριος Βούλαγαρης.


Σάββατο, 22 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

217 π.Χ: Διεξάγεται η Μάχη της Γάζας, μεταξύ των επιγόνων του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Ο Πτολεμαίος Δ' της Αιγύπτου νικά τον Αντίοχο Γ' τον επονομαζόμενο και Μέγα, του Βασιλείου των Σελευκιδών.
168 π.Χ: Διεξάγεται η Μάχη της Πύδνας, που θέτει τέλος στον Γ' Μακεδονικό Πόλεμο. Οι Ρωμαίοι, με αρχηγό τον Λούκιο Αιμίλιο Παύλο, νικούν και συλλαμβάνουν αιχμάλωτο τον βασιλιά της Μακεδονίας Περσέα. Έτσι, ανοίγει ο δρόμος για την κατάκτηση της Ελλάδας από τους Ρωμαίους.
        
1891: Δημοσιεύεται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως το καταστατικό του Πανελληνίου Γυμναστικού Συλλόγου, το οποίο έχει συνταχθεί τέσσερις μήνες νωρίτερα και στο οποίο, στο άρθρο 2, γίνεται λόγος περί ιδρύσεως των Ολυμπιακών Αγώνων, ως κύριος στόχος και σκοπός του συλλόγου, πριν ακόμα προβληθεί από τον Κουμπερτέν η ιδέα αυτή.
 
                                              
1914: Ο βασιλιάς Κωνσταντίνος απευθύνει διαταγή προς το στράτευμα, κατά την οποία απαγορεύει τα χειροκροτήματα στους στρατιώτες, επειδή αρμόζουν σε ηθοποιούς, όπως αναφέρει.

Παρασκευή, 21 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα


                                       
21/06/1905: Ανταρτικό σώμα, υπό τον οπλαρχηγό Ιωάννη Καλογεράκη από το Ζυμβραγό Χανίων, επιτίθεται στο Αετόζι (Αετός) της περιοχής Φλώρινας, εναντίον ομάδας κομιτατζήδων. Μετά, όμως, από βουλγαρική προδοσία στους Τούρκους, δέχεται επίθεση από τους τελευταίους και στη συμπλοκή που ακολουθεί σκοτώνεται ο Καλογεράκης και δύο άνδρες του. 
21/06/1913: Ο ελληνικός στρατός, μετά τριήμερο σκληρό αγώνα με τη λόγχη, κατανικά τις βουλγαρικές δυνάμεις στο Κιλκίς και στο Λαχανά. Η περιφανής αυτή νίκη έχει αποφασιστική σημασία για την τελική εξέλιξη του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου. Οι απώλειες των μεραρχιών που επιτέθηκαν στο Κιλκίς φθάνουν στους 5.652 άνδρες και στο Λαχανά 2.701 άνδρες. Συλλαμβάνονται περίπου 2.500 Βούλγαροι αιχμάλωτοι και κυριεύονται 19 πυροβόλα, 5 βληματοφόρα, 1.300 όπλα  και άφθονο, παντός είδους υλικό. 
21/06/1921: Η νήσος Τένεδος παραδίνεται από τη Μ. Βρετανία στην Ελλάδα.  

Πέμπτη, 20 Ιουνίου 2013

Το Έμβλημα της Αθάνατης Ελλάδας

Το έμβλημα δημιουργήθηκε με έναν σκοπό να αντιπροσωπεύει την Αθάνατη Ελλάδα.
Περιέχει το αρχαίο Ελληνικό σύμβολο τον Μαίανδρο που αναπτύχθηκε κατά την Ομηρική ή Γεωμετρική Εποχή για τον καλλώπισμό αμφορέων όπως και επίσης ήταν μια λαβή της Ελληνορωμαικής Πάλης .Επίσης περιέχει το αστέρι της Βεργίνας που απεικονίζει τα τεράστια κατορθώματα της Μακεδονίας και ευρύτερα της Ελλάδας.Η σημαία στα αριστερά είναι του Βυζαντίου που στις μέρες μας χρησιμοποιείται από την Ορθόδοξη Ελληνική Εκκλησία μας.Ακόμη στα δεξιά υπάρχει η Ελληνική μας Σημαία και τέλος όπως βλέπουμε φόντο του εμβλήματος είναι το εθνόσημο και η επικεφαλίδα του το όνομα της σελίδας μας Αθάνατη Ελλάδα.
Υ.Γ.το έμβλημα είναι δημιουργημένο από τον ιδιοκτήτη/διαχειριστή Κεσίδη Βασίλειο.

Σαν Σήμερα

20/06/1913: Ο ελληνικός στρατός (VΙ Μεραρχία) καταλαμβάνει τις προωθημένες βουλγαροτουρκικές θέσεις στην Ξυλόπολη, κοντά στο Λαχανά. 
20/06/1919: Αρχίζει η θαλάσσια μεταφορά του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Μεσημβρινής Ρωσίας από τη Ρουμανία στη Μικρά Ασία.  
20/06/1919: Ο ελληνικός στρατός (4ο Σύνταγμα Πεζικού) ενεργεί αντεπίθεση και ανακαταλαμβάνει το Αϊδίνιο, το οποίο είχαν καταλάβει οι Τούρκοι στις 17 Ιουνίου 1919 μετά από αιφνιδιαστική τους επίθεση. Οι Τούρκοι, με την αποχώρησή τους από την πόλη, προβαίνουν σε εμπρησμό της και σε σφαγές των κατοίκων της. Από τους 7.500 κατοίκους της πόλης και τους 3.500 πρόσφυγες των γύρω χωριών οι 6.500 θανατώθηκαν ή απήχθησαν.  

Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

Οσίου Παϊσίου του Μεγάλου, Αγίου Ζωσίμου μάρτυρος
                                              
19/06/1920: "Η Μικτή Ταξιαρχία Ξάνθης, επιβαίνοντας σε μεταγωγικά πλοία, με τη συνοδεία του θωρηκτού ""Κιλκίς"", των αντιτορπιλικών ""Λέων"", ""Αετός"", ""Ασπίς"" και ""Αλκυών"", καθώς και του βρετανικού θωρηκτού ""Μονρόζ"" και ενός αντιτορπιλικού, αποβιβάζεται και καταλαμβάνει χωρίς αντίσταση την Πάνορμο." 
240 π.Χ: Ο Ερατοσθένης υπολογίζει την περίμετρο της Γης.
1827: Ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης απειλεί όσους Έλληνες προσκυνούν τον Μωάμεθ. («Περίπτωση Νενέκου»)
                                              

1863: Ένοπλη ρήξη «Ορεινών» και «Πεδινών» στην Αθήνα (Κανάρης, Βούλγαρης), η κορύφωση των γνωστών και ως «Ιουνιανών».
1806: Ευγένιος Βούλγαρης, κερκυραίος λόγιος, από τους πρωτεργάτες του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.

Τρίτη, 18 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

18/06/1913: Επειδή οι Βούλγαροι αρνήθηκαν να αποσύρουν τα τμήματά τους από τη Θεσσαλονίκη, η ΙΙ Μεραρχία μετά από ολονύκτια συμπλοκή τα αναγκάζει να παραδοθούν. Η συμπλοκή τελειώνει στις 08:00. Αιχμαλωτίζονται 19 αξιωματικοί, 1.260 οπλίτες και 80 κομιτατζήδες. 
18/06/1953: Το Τάγμα του Εκστρατευτικού Σώματος Ελλάδας αποκρούει, πάνω στο ύψωμα Χάρρυ (ύψ. 440), ισχυρή και κατά διαδοχικά κύματα επίθεση κινεζικού συντάγματος και προκαλεί με την ηρωική του δράση την απονομή της ευαρέσκειας του προέδρου των ΗΠΑ.  
1821: Η τσαρική κυβέρνηση διαμαρτύρεται στην Πύλη για τις θηριωδίες των Τούρκων εις βάρος των Ελλήνων.
1926: Όλγα Κονσταντίνοβνα της Ρωσίας, σύζυγος του Γεωργίου Α', βασίλισσα των Ελλήνων.(Απεβίωσε).

Δευτέρα, 17 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

1917: Η Ελλάδα εισέρχεται επισήμως στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο.  
17/06/1913: Μετά την αιφνιδιαστική βουλγαρική επίθεση, η ελληνική κυβέρνηση αποφασίζει γενική αντεπίθεση και εκκαθάριση της Θεσσαλονίκης από τις βουλγαρικές μονάδες. 

17/06/1917: Η Ελλάδα εισέρχεται και επίσημα στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο με την ανάκληση των Ελλήνων διπλωματικών αντιπροσώπων. Η ελληνική κυβέρνηση του Βενιζέλου δηλώνει, ότι θεωρεί την Ελλάδα σε εμπόλεμη κατάσταση στο πλευρό των Συμμάχων από τις 11/24 Νοεμβρίου 1916, όταν αυτό είχε ανακοινωθεί από την Επαναστατική Κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης.  
17/06/1920: Ήττα και υποχώρηση της 61ης Τουρκικής Μεραρχίας στο Μπαλικεσέρ (Αδραμύτιο). Οι ελληνικές δυνάμεις (Μεραρχία Αρχιπελάγους) συλλαμβάνουν 1.500 αιχμαλώτους και κυριεύουν 8 πυροβόλα και 20 πολυβόλα. 
 

Σάββατο, 15 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

                                              
15/06/1914: Η δολοφονία του διαδόχου του Αυστροουγγρικού θρόνου, Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου και της συζύγου του, στο Σεράγεβο της Βοσνίας, είναι η αφορμή του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου. 
  
991: Θεοφανώ, βυζαντινή πριγκίπισσα, σύζυγος του Όθωνα Β', αυτοκράτορα της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας του Γερμανικού Έθνους. (Γεν. 960)(Απεβίωσε).

Παρασκευή, 14 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

14/06/1907: Τα ανταρτικά σώματα των Ανθυπολοχαγών Παπαβιέρου, Θειάφη και Φαληρέα, που βρίσκονταν στα υψώματα Σούμπρετς και Βέρμπιστα της περιοχής Βιτσίου, δέχονται επίθεση μετά από κυκλωτική ενέργεια, από υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις. Οι Έλληνες αντάρτες, μετά από σκληρή μάχη, καταφέρνουν να διαφύγουν, έχοντας προξενήσει στους Τούρκους σημαντικές απώλειες.

Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

1821: Οι Έλληνες επαναστάτες νικούν τους Τούρκους στη Μάχη του Λάλα.
13/06/1903: Το πρώτο ανταρτικό σώμα από την ελεύθερη Ελλάδα, αποτελούμενο από δέκα άνδρες, περνά την ελληνοτουρκική μεθόριο και εισέρχεται στη Δυτική Μακεδονία. Σκοπός του είναι η ενθάρρυνση και τόνωση των Μακεδόνων για ένοπλη αντίσταση εναντίον της βουλγαρικής προπαγάνδας και της δράσης των κομιτατζήδων. Αυτοί είναι οι Κρήτες Ευθύμιος Καούδης, Γεώργιος Πέρος, Γεώργιος Δικώνυμος-Μακρής, Λαμπρινός Βρανάς, Γεώργιος Σεϊμένης, Γεώργιος Ζουρίδης, Γεώργιος Στρατινάκης, Ευστράτιος Μπονάτος, Μανούσος Καντουνάτος και Νικόλαος Λουκάκης.
13/06/1917: Ο Ελευθέριος Βενιζέλος σχηματίζει κυβέρνηση με το κοινοβούλιο που είχε εκλεγεί στις εκλογές της 31ης Μαΐου 1915 (Βουλή των Λαζάρων).

Τετάρτη, 12 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα:Πρώτη μέρα χωρίς κρατική τηλεόραση από την εισβολή των Γερμανών

α) ΤΟ ΣΗΜΑ ΤΗΣ ΕΡΤ ΕΠΕΣΕ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΙΣ 23:15
β)Όλοι οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ θα αποζημιωθούν και ο νέος κρατικός φορέας θα έχει περίπου 1.000 υπαλλήλους
γ)Σύμφωνα με τους σχεδιασμούς θα υπάρξουν δύο νέα κανάλια, αλλά τα περισσότερα ραδιόφωνα θα καταργηθούν
δ)Υπ. Οικονομικών: Θα διακοπεί η μετάδοση της ΕΡΤ μετά το τέλος του προγράμματος
ε)Τον γύρο του κόσμου έκανε η είδηση του λουκέτου της κρατικής τηλεόρασης
Η είδηση αυτή είναι μια από τις χειρότερες στις ημέρες μας και αυτό πρέπει να μας ανησυχήσει.
Ερωτώ:Υπάρχει χώρα χωρίς κρατικό κανάλι;(έστω και τριτοκοσμική;)
Περιμένω τα σχόλιά σας.

Σαν Σήμερα


1798: Ρήγας Φεραίος, πρόδρομος και πρωτεργάτης του Νεοελληνικού Διαφωτισμού.(Απεβίωσε)

Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

11/06/1906: Τα ανταρτικά σώματα του Ανθυπασπιστή Αναγνωστάκου και του Λοχία Παπατζανετέα επιτίθενται εναντίον της βουλγαρικής Καλύβας Αλή-Μπέη Λάκα στη λίμνη των Γιαννιτσών. Κατά τη διάρκεια της συμπλοκής σκοτώνονται έξι κομιτατζήδες.
11/06/1920: Τμήματα του Σώματος Στρατού Σμύρνης καταλαμβάνουν την κωμόπολη Σόμα, μετά από μικρή τουρκική αντίσταση. Επίσης, τμήματα του Α΄ Σώματος Στρατού καταλαμβάνουν τη Φιλαδέλφεια. Κατά την προέλαση των ελληνικών δυνάμεων, οι τουρκικές απώλειες ανέρχονται σε 686 νεκρούς και 808 αιχμαλώτους, ενώ οι ελληνικές σε 56 νεκρούς και 189 τραυματίες.
1184 π.Χ: Η Τροία πέφτει στα χέρια των Ελλήνων, σύμφωνα με τον Ερατοσθένη.
322 π.Χ: Διεξάγεται η Μάχη στην Κραννώνα Θεσσαλίας, μεταξύ Μακεδόνων (40.000 πεζοί, 3.000 τοξότες και 5.000 ιππείς, υπό τον Αντίπατρο) και Αθηναίων (25.000 πεζοί και 3.500 ιππείς, υπό τον Αντίφιλο), στο πλαίσιο του Λαμιακού Πολέμου. Στην ιππομαχία νικούν οι Αθηναίοι, αλλά η μακεδονική φάλαγγα πετυχαίνει αδιαμφισβήτητη νίκη. Στο πεδίο της μάχης πέφτουν νεκροί 500 Αθηναίοι, ανάμεσά τους και ο ολυμπιονίκης Χείλων, και 130 Μακεδόνες.
980: Σύμφωνα με τη χριστιανική παράδοση, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ φανερώνεται στο Πρωτάτο Καρυών ως μοναχός μπροστά στην περίφημη εικόνα της Παναγίας «Άξιον Εστί», ψάλλει και χαράζει σε λίθινη πλάκα τον ομώνυμο ύμνο προς τη Θεοτόκο.
1835: Ανδρέας Μιαούλης, ναύαρχος και πολιτικός, διοικητής ελληνικού στόλου κατά την Επανάσταση του 1821. Το πραγματικό του όνομα ήταν Ανδρέας Βώκος. Πήρε το παρατσούκλι Μιαούλης, επειδή συνήθιζε να δίνει εντολές στους ναύτες του με τη φράση «μια ούλη, μια ούλη».(Απεβίωσε).




Δευτέρα, 10 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα:Θάνατος Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά αινίγματα, χειρότερο κι απ’ την ίδια την σφήκα της Αιγύπτου, είναι το ποιός σκότωσε τον Μέγα Αλέξανδρο. Κάποιοι αβασάνιστα θέλουν να χρεώσουν τον θάνατο του Αλεξάνδρου στους συντρόφους του. Σ’αυτούς δηλαδή που με την παραμικρή παράλειψη καθήκοντος την ώρα της μάχης, στις οποίες σημειωτέον ο Αλέξανδρος διεκδικούσε πάντα πρωταγωνιστικό ρόλο, θα μπορούσαν αναρίθμητες φορές να επιφέρουν τον θάνατο του ακατάβλητου στρατηλάτη απ’ την Μακεδονία.

Κάποτε μάλιστα, όταν ο στρατηγός του Παρμενίων, του έγραψε να προσέξει τον φίλο και προσωπικό του γιατρό Φίλιππο, ως πιθανό προδότη και δηλητηριαστή του, αυτός πρώτα διάβασε το γράμμα και με το ένα χέρι παρέδωσε στον γιατρό του Φίλιππο την...επιστολή που τον κατηγορούσε για προδοσία και με το άλλο πήρε απ’ τα χέρια του το φάρμακο και το ήπιε μπροστά σ’ όλους, χωρίς φυσικά να βλαφτεί.

Οι άνθρωποι που ακολουθούσαν τον Αλέξανδρο, είχαν απόλυτη συναίσθηση, της ανεπανάληπτης ιστορικής εποποιίας που ζούσαν κοντά του και γνώριζαν ότι τα ονόματά τους θα γραφούν για πάντα στο φωτεινότερο στερέωμα της ιστορίας. Στην απεγνωσμένη όμως αναζήτηση μιας πιθανής σκευωρίας κατά της ζωής του Αλεξάνδρου, πολλοί ιστορικοί κατέληξαν σε κάποιες πιθανές εκδοχές.

Ο Πλούταρχος αναφέρεται σε διάφορα πιθανά σενάρια ενοχής, με βασικότερα, αυτό της διχόνοιας που υποκίνησε η μητέρα του Αλέξανδρου Ολυμπιάδα με τον διοικητή της Ευρώπης στρατηγό Αντίπατρο, και τον γιο του Κάσσανδρο. Στις συνωμοσίες δηλητηριασμού εμπλέκουν, τους δύο οινοχόους του Αλεξάνδρου τον Μήδιο και Ιόλλα (γιο του Αντίπατρου), αλλά και τον δάσκαλό του, τον άριστο άνθρωπο και πανεπιστήμονα Αριστοτέλη. Ασφαλώς και κάποια σενάρια δολοφονίας του Αλεξάνδρου απ’ την πλευρά των Ελλήνων, δεν στερούνται ενδείξεων, αλλά ο τρόπος της θανάτωσης του Αλεξάνδρου, είναι που μας παραπέμπει έντονα σε χαλδαιο-περσικό τρόπο δολοπλοκίας, κάτι που αδικαιολόγητα παραβλέπουν οι ιστορικοί. Φυσικά δεν φιλοδοξούμε εδώ, να λύσουμε τον γρίφο, ποιός σκότωσε τον Μέγα Αλέξανδρο. Αλλά είναι νομίζω μέσα στα πλαίσια της μελέτης μας, να υπογραμμίσουμε την εξαιρετική πιθανότητα ανάμειξης του χαλδαιικού ιερατείου, στην δολοφονία του Αλεξάνδρου και την ενδεχόμενη παρουσία του μαγγανευτή δόλου, στα σημαντικότερα σταυροδρόμια της ιστορίας.

Ο Αλέξανδρος μετά την εκπληκτική νίκη του κατά του Δαρείου πρώτα στον Γρανικό μετά στην Ισσό και κατόπιν στα Γαυγάμηλα, έφτασε στην Βαβυλώνα το 331 π.Χ. όπου και του παρέδωσαν την πόλη αμαχητί. Επτά χρόνια μετά το τέλος της εκστρατείας στα βάθη της Ασία και την Ινδία, το 324 επέστρεψε στην Βαβυλώνα κατακτητής «ολόκληρης» της Ασίας, με δεδηλωμένη την πρόθεσή του, να κάνει την Βαβυλώνα πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του. Να λοιπόν η άλλη πλευρά των γεγονότων, που ποτέ δεν φωτίζεται αρκετά: «Με τον τερματισμό του πολέμου (με τους ορεσίβιους Κοσσαίους) ο Αλέξανδρος βάδιζε πλέον με βραδύ ρυθμό προς την Βαβυλώνα.

Ενώ απείχε τριακόσια στάδια απ’ την Βαβυλώνα, οι λεγόμενοι Χαλδαίοι, αστρολόγοι με μεγάλη φήμη, που συνήθιζαν να προλέγουν τα μέλλοντα, με αρχηγό τους κάποιον Βελεφάντη, μήνυσαν στον Αλέξανδρο, ότι προείδαν τον επικείμενο θάνατό του στην Βαβυλώνα. Πρόσταξαν δε να ειδοποιήσουν τον βασιλιά για τον κίνδυνο που τον απειλούσε και τον συμβούλεψαν με κανένα τρόπο να μην εισέλθει στην πόλη. Είπαν δε πως μπορεί να διαφύγει τον κίνδυνο (του θανάτου) αν αναστηλώσει τον τάφο του Βήλου, τον γκρεμισμένο από τους Πέρσες, παραιτηθεί απ’ την είσοδό του στην Βαβυλώνα και δεχθεί να προσπεράσει δίπλα απ’ την πόλη. Όταν ο Αλέξανδρος έμαθε για την προφητεία των Χαλδαίων κατεπλάγη και αναλογιζόμενος την οξύνοια και την φήμη αυτών των ανθρώπων ταράχθηκε. Τότε έστειλε μεν στην πόλη πολλούς απ’ τους φίλους του, αλλ’ αυτός αλλάζοντας δρόμο παρέκαμψε την Βαβυλώνα και στρατοπέδευσε σε απόσταση διακοσίων σταδίων απ’ αυτήν.

Το γεγονός αυτό προκάλεσε γενική κατάπληξη κι αμέσως τον επισκέφθηκαν πολλοί άλλοι Έλληνες και μεταξύ των φιλοσόφων και ο Ανάξαρχος. Αυτοί όταν έμαθαν την αιτία του πράγματος, εξάντλησαν όλη τους την πειστική δύναμη με επιχειρήματα απ’ την φιλοσοφία και τον μετέπεισαν σε τέτοιο βαθμό που καταφρόνησε κάθε μαντική τέχνη και περισσότερο αυτή των περίφημων Χαλδαίων. Έτσι ο βασιλιάς σαν να ήταν ψυχικά λαβωμένος και θεραπεύθηκε από τους λόγους των φιλοσόφων, εισήλθε τελικά μετά δυνάμεως στην Βαβυλώνα» Διοδ. Σικελιώτης 17. 112.

Στο θέατρο της ιστορίας, οι ιερείς της Βαβυλώνας μασκαρεμένοι σε αυτόκλητους σωτήρες, έφερναν στον Αλέξανδρο δώρο μια ευκαιρία διαφυγής, από αφανισμό που… οι ίδιοι είχαν επινοήσει! Σωτηρία υπήρχε… αλλά μόνο εάν και εφόσον ο μεγαλειώδης Έλληνας, δεχόταν να παραιτηθεί απ’ την πορεία του! Η πιο πονηρή «αλεπού» της ιστορίας, το χαλδαιικό ιερατείο, ξάφνιασε το πιο ρωμαλέο λιοντάρι της παγκόσμιας ιστορίας, τον Μέγα Αλέξανδρο! Ο στρατηλάτης με το ένστικτο του αήττητου ηγέτη, διαισθάνθηκε τον κίνδυνο και κοντοστάθηκε αναστατωμένος. Οι «παντογνώστες» όμως «σοφοί» συνοδοί του, με αρχηγό τους κάποιον ανόητο Ανάξαρχο, έσπευσαν να τον καθησυχάσουν και το πέτυχαν! Η ασφάλεια του Αλέξανδρου, ήταν στα χέρια ανθρώπων που είχαν παντελή άγνοια της χαλδαιικής πανουργίας. Κατά φαντασία φιλόσοφοι, κατ’ ουσία αφελείς καθησυχαστές, δεν κατάφεραν ούτε υποθετικά να αναγνωρίσουν στα λόγια των Χαλδαίων, κάποια έμμεση απειλή κατά της ζωής του Αλεξάνδρου!

Οι ανάξιοι αυτοί φύλακες της ζωής του μεγάλου βασιλιά, δεν γνώριζαν τίποτε για τους άθλους των Χαλδαίων, αγνοούσαν εντελώς το αόρατο οπλοστάσιο και τα απίθανα υλικά της δηλητηριο-μαγγανείας. Δεν γνώριζαν τα αναρίθμητα προσωπεία του χαμογελαστού δόλου, του αυτόκλητου σωτήρα, την θεατρική δουλοπρέπεια, την υποκριτική φιλία και τις αλάνθαστες συνταγές σεξουαλικής σαγήνης χάριν διείσδυσης στο περιβάλλον του προεπιλεγμένου στόχου-θύματος.

Στην πραγματικότητα δεν είχαν ιδέα για τα ύπουλα, αποτελεσματικά όπλα της Ανατολής. Ήταν λοιπόν φυσικό, να μην μπορούν ούτε το μέγεθος ούτε τον τύπο της αντιπαλότητας να υποθέσουν. Ανίκανοι να συλλάβουν έστω και αμυδρά την έμμεση απειλή των Χαλδαίων κατά της ζωής του Αλεξάνδρου, πνιγμένοι μέσα στην ίδια τους την φιλοσοφική φλυαρία, δεν είδαν την ιστορική ευκαιρία να ανταποδώσουν τις απειλές των μάγων.

Χρησιμοποιώντας την ίδια θεολογική γλώσσα, θα μπορούσαν να απειλήσουν τους Μάγους λέγοντας για παράδειγμα ότι κάποια ήθη, έθιμα ή προφητείες των Μακεδόνων απαιτούσαν τον θάνατο όλων εκείνων, που ανακοινώνουν τέτοιες απειλητικές προβλέψεις κατά της ζωής του μεγάλου βασιλέως. Στην περίπτωση μάλιστα, που μετά τις προφητείες εναντίον του, απειλήσει πράγματι οτιδήποτε την ζωή του Αλεξάνδρου, με βάση αυτά τους τα έθιμα, οι πρώτοι που θα θανατωθούν, θα είναι εκείνοι που έφεραν την απειλητική προφητεία στον βασιλιά.

Μια τέτοια έντεχνη αντιστροφή της απειλής, διατυπωμένη μάλιστα στην δική τους γλώσσα των θεολογικών υπαινιγμών, θα έβαζε τα αναμένα κάρβουνα ξανά πίσω στα δικά τους χέρια και θα τους ανάγκαζε να ξανασκεφτούν πολύ καλά πριν αποπειραθούν να κάνουν πράξη με οποιονδήποτε τρόπο τις απειλητικές τους «προφητείες». Μια τέτοια ξεκάθαρη προειδοποίηση μάλλον θα ανάγκαζε τους μάγους να σκεφτούν όλους τους δυνατούς τρόπους για να προστατέψουν την ζωή του Αλέξανδρου γιατί η επιβίωσή τους θα είχε άρρηκτα δεθεί με την δική του.

Η Ελληνική σοφία, δεν ήταν σε θέση να υποθέσει ότι για τους μάγους, η πρόγνωση θανάτου ήταν ξεκάθαρη δήλωση δολοφονικής πρόθεσης. Η συλλογιστική ήταν και παραμένει απλή: κανένας μάγος δεν θα ήθελε να αστοχήσουν οι προβλέψεις του, κατά συνέπεια όλοι οι προφήτες θα έκαναν το παν για να επαληθευθούν, άρα ο μηχανισμός επαλήθευσης των προφητειών είναι οι ίδιοι οι προφήτες. Όμως, αγνοώντας εντελώς τον αντίπαλο η ελληνική σοφία δεν κατάφερε να αντιτάξει την παραμικρή αντιπανουργία. Αντιθέτως, διέλυσαν τους φόβους του Αλέξανδρου, τον αφόπλισαν εντελώς από κάθε επιφύλαξη και τον οδήγησαν απροστάτευτο στην Βαβυλώνα, ανάμεσα στους ονομαστούς, αλλά γερασμένους, ανίσχυρους και ακίνδυνους όπως νόμισαν μάγους.

Απόδειξη της παντελούς αδιαφορίας απέναντι στις προειδοποιήσεις των μάγων αλλά και της σοβαρής έλλειψης αυστηρής περιφρούρησης του Αλεξάνδρου ήταν το εξής ενδεικτικό γεγονός: «ένας απ’ τους ντόπιους (σκλάβους) που ήταν δεμένος λύθηκε και χωρίς να γίνει αντιληπτός απ’ τους φρουρούς πέρασε την αυλή και τις θύρες του παλατιού και μπήκε μέσα χωρίς να τον εμποδίσει κανείς. Πλησίασε τον βασιλικό θρόνο, φόρεσε την βασιλική στολή και το διάδημα, κάθισε στον θρόνο (του Αλεξάνδρου) και έμεινε εκεί ησυχάζων.

Όταν το έμαθε ο Αλέξανδρος εξεπλάγη δια το παράδοξον… θυσίασε στους αποτρόπαιους θεούς, αλλά ήταν όλος αγωνία και έφερε στο νου του την προφητεία των Χαλδαίων και τους φιλοσόφους που τον έπεισαν να μπει στην Βαβυλώνα κατέκρινε την δε τέχνη των Χαλδαίων και την αγχίνοια εθάυμαζε και βλαστημούσε όσους με ευφυολογήματα περί πεπρωμένου μίλησαν» Διοδ. Σικελιώτης 17.116.1-4.

Την άνοιξη του 323 εφτά χρόνια μετά την πρώτη του είσοδο στην Βαβυλώνα, ο Αλέξανδρος επέστρεψε σ’ αυτήν φορτωμένος χαλδαιο-περσικά στρατεύματα υπηρετικό προσωπικό και νύφες, αποφασισμένος να κάνει την πάλαι ποτέ ένδοξη πόλη του Ναβουχοδονόσορα πρωτεύουσά του. Με γιορτές και παραστάσεις υποδέχεται 3.000 καλλιτέχνες και πρέσβεις απ’ την Ελλάδα και άλλα μέρη της αυτοκρατορίας του. Η Βαβυλώνα βρισκόταν πράγματι στο θεωρητικό κέντρο της αχανούς αυτοκρατορίας του. Οι προθέσεις του αυτές αρχίζουν πλέον σταθερά και υλοποιούνται.

Στην θέση του ονομαστού πύργου της Βαβυλώνας, υπήρχε πια μόνο ένα βουνό από πηλό και πλίθες που έπρεπε να παραμεριστούν, για να μπορέσει να θέσει τα νέα θεμέλια του. Ο Αλέξανδρος αρχίζει την ανοικοδόμηση της Βαβυλώνας, διατάζοντας την απομάκρυνση των χωμάτων. Σύμφωνα με τον Στράβωνα: «με τον παραμερισμό των ερειπίων ασχολήθηκαν 10.000 άνθρωποι για δύο μήνες». Στραβ.16.1.5.26. Ήταν πια φανερό, ότι ο Αλέξανδρος θα ανάσταινε εκ βάθρων την Βαβυλώνα!

Η ανοικοδόμηση όμως του πύργου, ουδέποτε πραγματοποιήθηκε λόγω του πρόωρου θανάτου του Αλεξάνδρου, μετά από επίμονο πυρετό δώδεκα ημερών. Οι συνθήκες του θανάτου περιγράφονται ὡς εξής: «στις δε εφημερίδες αυτά είναι γραμμένα περὶ της νόσου... στον λουτρώνα μισοκοιμόταν (καθηύδε) με πυρετό, αφού δε λούστηκε, στου Μήδιου πήγε διακινδυνεύοντας (την εξέλιξη της υγείας του) και διημέρευε. Αργά ξαναλούστηκε... με ισχυρό πυρετό δίψασε σφόδρα και ήπιε οίνο... έφαγε, και την νύχτα ὁ πυρετός του χειροτέρεψε» (Πλούταρχος, «Αλέξανδρος»,75.6-76.3). Σημειώνεται εδώ ότι ὁ Αλέξανδρος είχε ήδη πυρετό, πριν βρεθεί στο σπίτι των οινοχόων του, Μήδιου και Ἰόλλα.

Ὁ Διόδωρος ὁ Σικελιώτης γράφει πως αμέσως μετά την τριήμερη ταλαιπωρία του στους βάλτους της Βαβυλώνας και ενώ ακόμα ευχαριστούσε με θυσίες τους θεοὺς για την διάσωσή του, «προσεκλήθη από τον οινοχόο του Μήδιο. Προς τιμήν του θανάτου του Ηρακλή ήπιε πολύ κρασὶ (ένδειξη μεγάλης δίψας, όπως και στην περίπτωση του Ηφαιστίωνα;). Ξαφνικά αναστέναξε με δυνατή κραυγή από έναν πόνο που τον διαπέρασε και υποβασταζόμενος από φίλους μεταφέρθηκε στο δωμάτιό του. Όλοι έσπευσαν να προσφέρουν βοήθεια, το πάθος όμως χειροτέρευε. Οι γιατροί δεν κατάφεραν να τού προσφέρουν βοήθεια.

Οι πόνοι χειροτέρεψαν, και χάνοντας κάθε ελπίδα να σωθεί, έβγαλε το δακτυλίδι του και ερωτηθείς σε ποιόν να το παραδώσουν απάντησε: “Τῷ κρατίστῳ”. Έτσι πέθανε ὁ Αλέξανδρος, αφού βασίλεψε δώδεκα χρόνια και εφτὰ μήνες και επιτέλεσε τα μεγαλύτερα κατορθώματα απ’ όλους τους βασιλείς, όχι μόνον απ’ αυτοὺς που έζησαν πριν απ’ αυτόν άλλα και απ’ τους μεταγενέστερους μέχρι των ημερών μας. Επειδή κάποιοι ιστορικοί διαφωνούν περί (της αιτίας) του θανάτου του Αλεξάνδρου και υποστηρίζουν ότι δια φαρμάκου θανασίμου αυτός επήλθε, κρίνομε αναγκαίο να μην παραλείψουμε την άποψη τους αυτήν» (Διόδ. Σικελιώτης, 17.117).

Οι Χαλδαίοι ιερείς αποδεδείχθηκαν πέρα για πέρα αληθινοί. Κατάφεραν να προβλέψουν και προφανώς να επιβάλουν τον θάνατο του Αλεξάνδρου. Οι Έλληνες άργησαν πολύ να σκεφτούν το ενδεχόμενο δηλητηριασμού του βασιλιά τους: «Τα περισσότερα απ’ αυτά κατά λέξιν στις εφημερίδες (του Αλεξάνδρου) ήταν γραμμένα. Φαρμακείας (δηλητηριασμού) υποψία ουδείς είχε πάραυτα» (Πλούταρχος, «Αλέξανδρος», 77.1-2).

Ὁ Αρριανὸς γράφει ότι μόνον ὁ Αλέξανδρος είχε κάποιες υποψίες στην σωστή κατεύθυνση, στις οποίες όμως κανείς, ούτε καν αργότερα, δεν έδωσε οποιαδήποτε συνέχεια «κάτι ύποπτο υπήρχε σ’ αυτό απ’ τους Χαλδαίους, οι οποίοι όχι από μαντεία άλλα μάλλον για δική τους ωφέλεια εμπόδιζαν την είσοδο του Αλεξάνδρου (στην Βαβυλώνα)...ὁ Αλέξανδρος είχε κατά νου την ανοικοδόμηση (των ναών και γενικότερα της Βαβυλώνας), όταν όμως αυτός αποχώρησε (για την εκστρατεία των Ινδιών), αυτοὶ (οι ιερεῖς) μαλθακῶς (με αδιαφορία) ἀνθήψαντο (απέφυγαν) του έργου... και επειδή οι Χαλδαῖοι τα του θεού ενέμοντο, ύποπτοι ήσαν στον Αλέξανδρο, ότι δεν ήθελαν να εισέλθῃ στην Βαβυλώνα, για να μη στερηθούν ούτε προς ολίγον (λόγῳ των επισκευών) των χρημάτων την ωφέλεια» (Φλάβιος Αρριανός, «Αλεξάνδρου Αναβάσεως», 7.17.1-4).

Να ένα τυπικό παράδειγμα: "Οι ιερεῖς τις Βαβυλώνας προσπάθησαν να εμποδίσουν τον Αλέξανδρο να μπει στην πόλη, προβάλλοντας κάθε σκοτεινή προφητεία, (επειδή) ἡ ανοικοδόμηση του ναού Ἐσαγίλα και του πύργου Ἐτεμενάκι δεν είχε γίνει και τα χρήματα που είχαν προβλεφθεί (απ’ τον Αλέξανδρο) για τον σκοπό αυτόν (πριν φυγή για την εκστρατεία της Ινδίας), δεν τα διέθεσαν οι ιερεῖς για τοὺς θεοὺς αλλά για την δική τους τσέπη.

Οι ιερεῖς δεν κατόρθωσαν να πείσουν τον Αλέξανδρο, κι αυτός μπήκε στην πόλη. Και τότε συνέβη αυτό που είχαν φοβηθεί οι ιερεῖς, ὁ κυρίαρχος Αλέξανδρος διέταξε την έναρξη των έργων και την παράδοση του δέκατου της περιουσίας του ναού στο βασιλικό ταμείο.Γεμάτος ενέργεια ὁ Αλέξανδρος αρχίζει τις προετοιμασίες για νέες μεγάλες επιχειρήσεις.

Έτσι σχεδιάζει τον περίπλου της Αραβίας και για τον σκοπό αυτόν δημιουργεί λιμάνι κοντά στην Βαβυλώνα και ναυπηγεί έναν τεράστιο στόλο από χίλια πλοία. Οι εργασίες προχωρούν γρήγορα, και την άνοιξη του 323 π.χ. διοργανώνονται ασκήσεις με τριήρεις. Ὁ Αλέξανδρος ήταν πολύ αισιόδοξος, όμως οι χρησμοί και τα ωροσκόπια των αστρολόγων προμηνύουν συμφορά" (Petra Eisele, «Βαβυλώνα», σελ. 344). Αν και ὁ Αλέξανδρος υποψιάστηκε οικονομικά κίνητρα πίσω απ’ την απόπειρα απομάκρυνσής του απ’ την Βαβυλώνα, εν τούτοις είναι βέβαιο ότι υπήρχε ακόμα ένας λόγος που δεν μπορούσε να τον υποθέσει, κι αυτός ήταν ὁ σημαντικότερος: ἡ Βαβυλώνα ήταν καταραμένη: «και ἡ Βαβυλώνα, ἡ δόξα και το καύχημα των Χαλδαίων, σαν τα Σόδομα και τα Γόμορρα που κατέστρεψε ὁ θεός θα γίνει.

Δεν θα την κατοικήσουν ποτέ πια, ούτε και θα κατασκηνώσει κανείς εκεί στοὺς αιώνες... μόνο θεριά της ερήμου, σειρήνες,δαιμόνια και ονοκένταυροι (;!) θα κατοικούν εκεί, και εχίνοι (σκαντζόχοιροι θα) νεοσσοποιήσουσιν στις οικίες αυτών» (Ἠσαΐας, 13.19-22). «Κι εσύ Βαβυλώνα, γρήγορα θα καταστραφείς και μακάριος όποιος σου ανταποδώσει όσα έκανες. Μακάριος όποιος πιάσει και συντρίψει τα βρέφη 16 σου στον βράχο.» (Β.Β. Ψαλμός 137 ἢ 136). Απ’ την εποχή του Ἠσαΐα λοιπόν ἡ Βαβυλώνα ήταν καταραμένη να παραμείνει στην αφάνεια.

Ἡ κατάρα αυτή του αιώνιου αφανισμού της ήταν ἡ ιστορική απάντηση του “θεού” (ιερατείου) της Βίβλου σ’ αυτοὺς που ισοπέδωσαν τον ναό της λατρείας του και την ιερή πόλη της Ιερουσαλήμ. Με την ανάδειξή της σε υπέρλαμπρη παγκόσμια πρωτεύουσα από τον Αλέξανδρο, κάθε έννοια εκδίκησης και ανταπόδοσης θα γινόταν ιστορικός περίγελος. Ὁ Αλέξανδρος λοιπόν, αυτός ὁ αμετάπειστος Μακεδόνας αυτοκράτορας, που ήθελε την Βαβυλώνα πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας του, έπρεπε να πεθάνει τώρα, πριν προλάβει να ανοικοδομήσει την καταραμένη Βαβυλώνα, την μοναδική πόλη της ιστορίας που χρεώθηκε την έως εδάφους συντριβή της Σιών, της ιερής πόλης του Γιαχβέ.

Ποιά μπορεί όμως να ήταν μία πιθανή αιτία θανάτου του Αλεξάνδρου; Και γιατί γίνεται λόγος για δηλητηριασμό του, αφού “κανένα” απ’ τα συνηθισμένα δηλητήρια δεν παρουσιάζει συμπτώματα πυρετού; Για να γίνει κατανοητή στην πραγματική της έκταση ἡ φθοροποιός μαγγανεία, πρέπει στα υλικά της όπλα να συμπεριλάβουμε και τα μολυσματικά υλικά. Με τα γνωστά σε μάς συμπτώματα ὁ τυφοειδής πυρετός (typhoid fever) είναι μία εξαιρετικά πιθανή αιτία θανάτου για τον Αλέξανδρο. Ἡ μικροβιακή μολυσματική πρώτη ύλη είναι εύκολο να βρεθεί κατά τοὺς καλοκαιρινούς κυρίως μήνες, αφού: «ὁ βάκιλος (του Eberth) πολλαπλασιάζεται σε μολυσμένα νερά από τα κόπρανα και τις εκκρίσεις ανθρώπου που έχει νοσήσει. Συχνά όμως ακόμα και στα κόπρανα ανθρώπων που δεν έχουν νοσήσει υπάρχει ὁ βάκιλος του τυφοειδούς πυρετού και αναπτύσσεται σε υγρούς και σκιερούς αποχετευτικούς τόπους».

Για όσους είχαν ενδεχομένως τον νου τους σε μολυσματική υπονόμευση της υγείας του Αλεξάνδρου και φυσικά πρόσβαση στα τρόφιμα του Αλεξάνδρου το πράγμα δεν παρουσίαζε καμία ιδιαίτερη δυσκολία: «η επιμόλυνση γίνεται κυρίως δια της πεπτικής οδού και οι κυριότεροι τρόποι μετάδοσης είναι ὁ ραντισμός φρούτων και λαχανικών με μολυσμένο νερό και φυσικά το ίδιο το νερό». Ὁ Αλέξανδρος πέθανε το καλοκαίρι στις 13 Ιουνίου 323 π.χ. Και αυτό ακόμα το στοιχειό ταιριάζει απολύτως με την εκδοχή του τυφοειδούς πυρετού: «ἡ έξαρση της νόσου παρατηρείται τοὺς ζεστούς μήνες του καλοκαιριού». Ο Μέγας Αλέξανδρος πέθανε υποφέροντας καρτερικά τα φρικτά συμπτώματα του εμπύρετου αφανισμού.

Οι στρατιώτες του πέρασαν όλοι από μπροστά του, για να αποχαιρετήσουν στερνή φορά τον κατάκοιτο ηγέτη τους, που ακόμα και στην προθανάτια εξουθένωσή του εύρισκε το κουράγιο να τοὺς αποχαιρετήσει μ’ ένα ανεπαίσθητο κούνημα των οφθαλμών και της κεφαλής. Έφυγε σε ηλικία 33 ετών, καρφωμένος απ’ την θανατηφόρα σφήνα του δόλου, σαν άλλος Προμηθέας, αφήνοντας πίσω του τεράστιες πολιτισμικές επιρροές σε ολόκληρο τον τότε γνωστό κόσμο. Κανείς δεν έκανε σκοπό της ζωής του την ανακάλυψη των ενόχων. Κανείς δεν έκανε το παραμικρό για να διαλευκανθούν τα αίτια του πρόωρου και περίεργου θανάτου του. Γιατί; Γιατί μάλλον αυτή είναι ἡ μοίρα των μεγάλων της ιστορίας. Το άλυτο αίνιγμα του ανεκδίκητου θανάτου σαν στοιχειωμένη σφίγγα τον κρατάει είκοσι τρεις αιώνες τώρα αλυσοδεμένο με άσπαστα δεσμά στον Καύκασο της παγερής ιστορικής μας αδιαφορίας.

Σαν Σήμερα

10/06/1920: Μικτό απόσπασμα της XIII Μεραρχίας, υπό τον Αντισυνταγματάρχη Κωνσταντίνου, εξουδετερώνει την αντίσταση των Τούρκων, δυτικά του Σαλιχλή (περιοχή της Φιλαδέλφειας), και με τη βοήθεια του 1ου Συντάγματος Ιππικού καταλαμβάνει την πόλη Σαλιχλή.
10/06/1943: "Το ελληνικό αντιτορπιλικό ""Βασίλισσα Όλγα"", με Κυβερνήτη τον Πλωτάρχη Γεώργιο Μπλέσσα, συμμετέχει στην κατάληψη των νησιών της Παντελαρίας και Λαμπιδούσας από το Συμμαχικό Στόλο."
10/06/1944: Οι Γερμανοί εκτελούν στο Δίστομο 218 άτομα, από τα οποία 20 βρέφη, 15 παιδιά και 42 υπερήλικες, σε αντίποινα για δολιοφθορές ανταρτών.
1877: Ιδρύεται ο Ελληνικός Ερυθρός Σταυρός, με πρωτοβουλία της βασίλισσας Όλγας και πρώτο πρόεδρο τον Μάρκο Ρενιέρη.

Κυριακή, 9 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

09/06/1920: Αρχίζει η προέλαση του ελληνικού στρατού στη Μικρά Ασία, με το Α΄ Σώμα Στρατού στην ανατολική πλευρά (Φιλαδέλφεια) και με το Σώμα του Στρατού Σμύρνης προς τα βόρεια (Αξάριο - Σόμα - Πάνορμος).
1821: Οι Οθωμανοί, υπό τον Ομέρ Βρυώνη και τον Κιοσέ Μεχμέτ, επιτίθενται στη Λιβαδειά και την παραδίδουν στις φλόγες. Σκοτώνουν 1.000 και αιχμαλωτίζουν 2.500 γυναικόπαιδα, ενώ περίπου 2.000 κάτοικοι προφταίνουν και κλείνονται στο φρούριο.
1916: Ο Συμμαχικός στόλος καταπλέει στο Φάληρο και επιδίδει τελεσίγραφο στην κυβέρνηση Αλέξανδρου Ζαΐμη για διάλυση της Βουλής, προκύρηξη νέων εκλογών, αποστράτευση του ελληνικού στρατού και απομάκρυνση των γερμανόφιλων αξιωματικών (Εθνικός Διχασμός).
1965: Δημοσιοποιείται σε εφημερίδες η κομουνιστική δολιοφθορά σε στρατιωτικές μονάδες του Έβρου. Πρόκειται για σκευωρία που έχει στήσει και οργανώσει ο μετέπειτα δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος.
373: Εφραίμ ο Σύρος, χριστιανός συγγραφέας και υμνωδός.(Απεβίωσε).








Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

08/06/1919: Αρχίζει η μεταφορά του Ελληνικού Εκστρατευτικού Σώματος Μεσημβρινής Ρωσίας στο Γαλάζιο Ρουμανίας. Η μεταφορά ολοκληρώνεται στις 26 Ιουνίου 1919. 
1777: Ολοκληρώνεται η τείχιση της Αθήνας, που άρχισε στις 20 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς. Αυτό το τείχος έμεινε στην ιστορία ως το τείχος του Χατζή Αλή Χασεκή, από το όνομα του Οθωμανού διοικητή της πόλης, που έδωσε την εντολή για την κατασκευή του, προκειμένου να προστατέψει την Αθήνα από τις επιδρομές ληστών.
1821: 150 Τούρκοι και 50 Tσιγγάνες βγαίνουν από την Ακρόπολη για να θερίσουν όσα ώριμα σπαρτά υπάρχουν κοντά. Οι Αθηναίοι ορμούν αμέσως εναντίον τους και τους αναγκάζουν να επιστρέψουν στην Ακρόπολη. Στη μάχη σκοτώνονται 15 τούρκοι και 20 τσιγγάνες, ενώ πολλοί τραυματίζονται. Σε αντίποινα, οι Τούρκοι αποκεφαλίζουν οκτώ ομήρους και ρίχνουν τα κεφάλια τους από το βόρειο τείχος.
1928: Το αεροπλάνο «Ελλάς», τύπου Πρεγκέ, με πλήρωμα τον υπολοχαγό Ευάγγελο Παπαδάκο και τον συνταγματάρχη Χρήστο Αδαμίδη, απογειώνεται από το Τατόι για να πραγματοποιήσει το γύρο της Μεσογείου. Θα το επιτύχει 20 μέρες αργότερα, αφού διανύσει απόσταση 12.000 χιλιομέτρων.
 
 
 1939: Ιδρύονται στην Ελλάδα εξατάξια Γυμνάσια, στη θέση των οκτατάξιων που καταργούνται.

Παρασκευή, 7 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

                                                           
07/06/1907: Ο Ανθυπολοχαγός Σαράντης Αγαπηνός (Τέλλος Άγρας), από τους Γαργαλιάνους, αρχηγός ανταρτικού σώματος της λίμνης των Γιαννιτσών, αφού παγιδεύτηκε από τον αρχικομιτατζή Ζλατάν, αιχμαλωτίστηκε, στις 3 Ιουνίου 1907, από τη συμμορία του αρχικομιτατζή Κασάπτσε. Αφού τον περιέφεραν στα εξαρχικά χωριά της περιοχής των Γιαννιτσών, μετά από σκληρά βασάνιστήρια τον απαγχονίζουν ανάμεσα στα χωριά Καρυδιά και Βλάδοβο (Άγρα). 
913: Ο Κωνσταντίνος Ζ' ο Πορφυρογέννητος ανακηρύσσεται αυτοκράτορας του Βυζαντίου. Eπιτροπεύεται από ένα συμβούλιο αντιβασιλείας, με επικεφαλής τον πατριάρχη Νικόλαο Μυστικό.
1821: Ο Ιερός Λόχος υπό τον Αλέξανδρο Υψηλάντη ηττάται στο Δραγατσάνι από υπέρτερες τουρκικές δυνάμεις. Έπειτα από λίγες μέρες, ο Υψηλάντης θα περάσει τα αυστριακά σύνορα, θα συλληφθεί από τους Αυστριακούς και θα φυλακιστεί.

Πέμπτη, 6 Ιουνίου 2013

Σαν Σήμερα

1863: Αντιπροσωπεία της ελληνικής βουλής φτάνει στην Κοπεγχάγη και προσφέρει το ελληνικό στέμμα στον 18χρονο πρίγκιπα της Δανίας Γουλιέλμο Γεώργιο, τον μετέπειτα βασιλιά Γεώργιο Α'.
1923: Στη Διάσκεψη της Λωζάνης καθορίζονται οριστικά τα ελληνοτουρκικά σύνορα. Σύνορο μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ορίζεται το μέσο του ρου του ποταμού Έβρου. Η Άγκυρα ανακαλεί κάθε αντίρρηση για παραχώρηση του Καστελόριζου στην Ιταλία.
06/06/1920: Το Ανώτατο Συμμαχικό Συμβούλιο, μετά από παρατεταμένη συζήτηση, δίνει την άδεια προέλασης του ελληνικού στρατού, για την κατάληψη της σιδηροδρομικής γραμμής μέχρι Πανόρμου, για την εξασφάλιση των Στενών των Δαρδανελλίων. 
                                                         
 06/06/1944: Τμήμα από 13 αξιωματικούς και 36 οπλίτες του Ιερού Λόχου, υπό τον Αντισυνταγματάρχη Ανδρέα Καλλίνσκη, εκτελεί επιδρομή κατά των Νεωρίων, στο λιμάνι της Χίου, όπου καταστρέφει 13 γερμανικά καΐκια και ανατινάζει γερμανικό πολεμικό υλικό.