Translate

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Οι γυναίκες και οι μάνες του 1940

Τη Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 1940, κηρύχτηκε ο πόλεμος μετά το «Όχι» του Ιωάννη Μεταξά προς τον Ιταλό Πρέσβη της Αθήνας , Εμμανουέλε Γκράτσι.

Οι άνδρες, αμέσως έσπευσαν να πολεμήσουν με περίσσια ανδρεία και θάρρος. Εξάλλου ελεύθεροι γεννήθηκαν και ελεύθεροι ήθελαν να πεθάνουν. Εκτός από τους άνδρες όμως, αξιοθαύμαστος είναι και ο τρόπος που ανταποκρίθηκαν οι γυναίκες εκείνης της εποχής στο κάλεσμα της πατρίδας.

1.-γυναικα-προσφυγας-με-τα-παιδια-της 

Αυτά τα τρυφερά και «αδύναμα» πλάσματα, που εκτός από σύζυγοι και μαμάδες ήταν και οι αφανείς ηρωίδες του έπους του 1940.

GES DIS-35 

Οι γυναίκες που έμειναν πίσω με τα παιδιά και τα εγγόνια τους, έπρεπε να αντικαταστήσουν τους άνδρες που είχαν επιστρατευθεί. Νυχθημερόν έπλεκαν χωρίς να σταματούν ούτε λεπτό μάλλινες φανέλες και κάλτσες για τους στρατιώτες. Μπροστά τους εκτός από τον πόλεμο είχαν να αντιμετωπίσουν και τον βαρύ χειμώνα.
59561 
ceb3cf85cebdceb1ceb9cebaceb5cf82-ceb7cf80ceb5ceb9cf81 
Τα νεαρά κορίτσια γραφόντουσαν ως εθελόντριες στον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό για να γίνουν νοσοκόμες να βοηθήσουν και εκείνες όσο μπορούν τους Έλληνες στρατιώτες ενώ στην πρώτη γραμμή του πολέμου βρέθηκαν, οι Ηπειρώτισσες κι οι γυναίκες της Δυτικής Μακεδονίας μεταφέροντας πολεμοφόδια και τρόφιμα στους στρατιώτες μέσα στα χιόνια, στα δύσβατα μονοπάτια των βουνών. Πολλοί που τις έζησαν τις χαρακτηρίζουν αλύγιστες, βουβές, με αδάμαστη θέληση και ηρωική αυτοθυσία.

balafas 6 

Οι μάνες φρόντιζαν να μη λείπει τίποτε από τα παιδιά τους. Έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να μην πεθάνουν από την πείνα. Μην έχοντας όμως καθόλου χρήματα για να αγοράσουν αλεύρι για να ζυμώσουν έστω και λίγο ψωμί, αναγκαζόντουσαν να τρέχουν στα συσσίτια με το κονσερβοκούτι για μια κουτάλα ξεροφάσολα. Το συσσίτιο αποτέλεσε για εκείνες, τα παιδιά τους αλλά και γι' αναρίθμητους Έλληνες, το μοναδικό μέσο επιβίωσης στον τρομερό χειμώνα της πείνας εκείνη τη χρονιά. Χωρίς τη φασολάδα οι 300.000 νεκροί από την πείνα εκείνου του ολέθριου χειμώνα θα ήταν εκατομμύρια.

3911 

polemos 
katoxi4 
Οι εύπορες γυναίκες από την άλλη πλευρά, έδωσαν όλα τα χρήματα και τα κοσμήματα που είχαν για να βοηθήσουν τον αγώνα του Ελληνικού στρατού.

Πηγή: mothersblog.gr

Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2015

Γιατί εμείς οι νέοι Θυμόμαστε, Τιμάμε, Συνεχίζουμε και πρέπει να Προσπαθούμε._ Γράφει ο Β.Σ.Κεσίδης

 

Στο κλίμα συγκίνησης αυτών των εθνικών ημερών Θυμόμαστε τα κατορθώματα των προγόνων μας, ανακαλύπτουμε πολλές πτυχές που με το πέρας των χρόνων ξεδιπλώνονται και κατανοούμε έστω ελάχιστα το πώς καταφέρανε το ακατόρθωτο οι προγενέστεροί μας. 
Ποιός από εμάς δεν έχει έναν συγγενή που πρωταγωνίστησε στο Έπος του '40; ποιός από εμάς δεν συγκινείτε όταν "ξεφυλλίζει" αυτά τα φύλλα της Ελληνικής ιστορίας;
Προβλημαστιστήκαμε ποτέ πώς γιορτάζουμε το ΟΧΙ; προβληματιστήκαμε ποτέ πώς αντιμετωπίσαμε μια πολύ δύσκολη κατάσταση με αισιοδοξία, με κουράγιο και πάνω από όλα με ενότητα, αυτή η οποία μας οδήγησε στον θρίαμβο που γιορτάζουμε... χωρίς να ξέραμε το αποτέλεσμα.
Αυτοί οι πρόγονοι απέδειξαν την καταγωγή τους και άξια κουβαλούσαν την έννοια του Έλληνα !!!
Αυτοί οι πρόγονοι ήταν μονιασμένοι και αποφάσισαν όλοι να προσφέρουν στον Αγώνα, τα παιδιά με τις διάφορες ενέργειές τους, οι γυναίκες κουβαλώντας ως γνωστόν διάφορες προμήθειες και συντηρώντας τα σπιτικά τους και οι μάχιμοι άνδρες πηγαίνοντας στο μέτωπο, όπως και οι μεγαλύτεροι βοηθώντας με την εμπειρία τους σε διάφορες καταστάσεις. Άλλωστε ακόμη και πολλοί ομογενείς και επιφανείς απεφάσισαν να επιστρέψουν στην Πατρίδα στην περίπτωση των πρώτων, όπως και αμφότεροι να καταταχθούν στην πρώτη γραμμή αψηφώντας τους κινδύνους και έχοντας ως μόνο ιδανικό την Ελλάδα ως Ελεύθερη/Ιδέα, ως Πίστη και ως μια Οικογένεια αφού πρώτα απ'όλα ήταν η απόλυτη ενότητα που επικρατούσε.
Ακόμη θα μπορούσαμε να πούμε πώς η Ελλάς ήταν πάντα προετοιμασμένη διότι η ψυχή και η δύναμη του Έλληνα πάντα υπάρχει απλώς τότε αναζοωπηρώθηκε και "έκαψε" τον κάθε κατακτητή, αποσπώντας ακόμη και την γνωστή φράση < Από εδώ και στο εξής θα λέγεται πώς οι ήρωες πολεμούν σαν Έλληνες και όχι οι Έλληνες σαν ήρωες>.
Εμείς οι απόγονοι αυτών των Τρανών Ελλήνων οφείλουμε ένα μεγάλο ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ αλλά όχι μόνο στα λόγια, θα πρέπει να το αποδείξουμε με πράξεις οι οποίες κρίνονται και στην καθημερινότητά μας, θα πρέπει να σκεφτόμαστε πώς στο αίμα μας υπάρχει η Ελλάδα, σαν Ιδέα, σαν Ψυχή, σαν Πίστη, σαν Ενέργεια είναι λοιπόν στο χέρι μας να την ενεργοποιήσουμε και να την συνεχίσουμε.
Ζήτω η Ελλάς, Ζήτω η 28η Οκτωβρίου, Ζήτω οι Ήρωές μας.
Αυτά σκέφτομαι όταν "κολυμπάω" σε αυτές τις μνήμες που με διαπερνούν ρίγη συγκίνησης και προσπαθώ.
Θυμάμαι, Τιμάω, Συνεχίζω, ΠΡΟΣΠΑΘΩ !!!
Δίνω πνοή στον #neoslogos , συνεχίζω στο αύριο.

Η Ελληνική Ανδρεία και Σοφία

Συγχαρητήρια στον Σμηναγό, μας συγκίνησε όλους, τα λόγια είναι περιττά και η δύναμη που μας προσέφερε αμέτρητη. 

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου, Αθάνατοι οι Πεσόντες. 

Η Δήλωση του Ιπτάμενου Σμηναγού της Ε.Α., Λουκά Θεοχαρόπουλου: 

«Καλημέρα Θεσσαλονίκη! Το ΌΧΙ συμβολίζει την ενότητα και την αποφασιστικότητα των Ελλήνων. Παραμένουμε δυνατοί και περήφανοι ακολουθώντας τα χνάρια των προγόνων μας ας ατενίσουμε το μέλλον με αισιοδοξία. Χρόνια Πολλά Ελλάδα». 

Η Δήλωση της Α.Ε. της Δημοκρατίας της Ελλάδος, Προκόπη Παυλόπουλου: 

"Κύριε Σμηναγέ, Τα φτερά σας σκεπάζουν την Χώρα και τον Λαό μας. Να είσθε υπερήφανοι για την εθνική αποστολή σας. Ο Θεός μαζί σας."


Το ΟΧΙ των Ελλήνων διά στόματος Ι.Μεταξά

«H Καθημερινή», 29/10/1940 

Η απόφαση για την επίθεση κατά της Ελλάδας ελήφθη στις 15 Οκτωβρίου 1940 από το Ιταλικό Πολεμικό Συμβούλιο, παρουσία του Μουσολίνι και παρά τις αντιρρήσεις πολλών από τους παρισταμένους για την προχειρότητα με την οποία αντιμετωπιζόταν η επιχείρηση. Ο «Ντούτσε» ήθελε μία νίκη για να μπει στο μάτι του Χίτλερ, που είχε εκφράσει τις επιφυλάξεις για μία επίθεση κατά της Ελλάδας. Πίστευε ότι η χώρα μας ήταν ο εύκολος στόχος. «Το μόνο μας εμπόδιο είναι οι λασπωμένοι δρόμοι» τον είχαν διαβεβαιώσει οι επιτελείς του. Ως ημέρα της επίθεσης ορίσθηκε η 26η Οκτωβρίου, αλλά ο Μουσολίνι τη μετέθεσε για τις 28 Οκτωβρίου, προκειμένου να συμπέσει με τη 18η επέτειο της Πορείας προς τη Ρώμη, που έφερε τους φασίστες στην εξουσία.


Στην Αθήνα έφθαναν σωρηδόν οι πληροφορίες για επικείμενη ιταλική επίθεση. Στο Υπουργικό Συμβούλιο της 25ης Οκτωβρίου ο Μεταξάς ενημέρωσε τους υπουργούς του για την κατάσταση και τους διαβεβαίωσε ότι η στρατιωτική προπαρασκευή της χώρας είχε προχωρήσει ικανοποιητικά. Η αλήθεια ήταν ότι η χώρα μας ήταν σχεδόν ανοχύρωτη προς την πλευρά της Αλβανίας και με ελλιπείς στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς το βάρος είχε δοθεί στα σύνορα με τη Βουλγαρία.

Η ζωή, εν τω μεταξύ, στην πρωτεύουσα κυλούσε στους δικούς της ρυθμούς. Το κοσμικό και πολιτιστικό γεγονός των ημερών ήταν η πρεμιέρα της όπερας του Τζάκομο Πουτσίνι «Μαντάμ Μπατερφλάι» από τη νεοσύστατη Λυρική Σκηνή. Την παράσταση θα τιμούσε ο γιος του συνθέτη, γεγονός που είχε κινητοποιήσει την κοσμική Αθήνα. Ο πρεσβευτής της Ιταλίας Εμμανουέλε Γκράτσι είχε καλέσει τον Μεταξά σε γεύμα μετά την παράσταση. Ο δικτάτορας αρνήθηκε («είναι δυσάρεστο για τον καθένας μας να δεχθεί το φιλί του Ιούδα» σημείωνε στο ημερολόγιό του») και έδωσε την εντολή σε μόνο δύο υπουργούς να παρακολουθήσουν την παράσταση.

Το βράδυ της 27ης Οκτωβρίου ο Ιταλικό Πρακτορείο Ειδήσεων «Στέφανι» εξαπολύει επίθεση εναντίον της Ελλάδας, στην οποία απαντά το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων. Η ελληνική ηγεσία πιστεύει ότι η ιταλική επίθεση είναι ζήτημα ωρών. Ο αρχηγός του ΓΕΣ Αλέξανδρος Παπάγος επικοινωνεί με τα ελληνοαλβανικά σύνορα, ενώ ενημερώνεται και ο Μεταξάς.


Τα άσχημα μαντάτα δεν θα αργήσουν. Στις 3 τα ξημερώματα της Δευτέρας 28ης Οκτωβρίου, ο πρεσβευτής της Ιταλίας στην Αθήνα, Γκράτσι θα συναντηθεί τελικά με τον Μεταξά, αλλά για να του επιδώσει στο σπίτι του στην Κηφισιά τελεσίγραφο, με το οποίο ο Μουσολίνι απαιτούσε από την Ελλάδα να μην εμποδίσει το στρατό του να καταλάβει ορισμένες στρατηγικές θέσεις στη χώρα μας.


Η κυβέρνηση των Αθηνών είχε διορία τρεις ώρες για να δώσει την απάντησή της. Ωστόσο, αυτή ήταν αυτονόητη για τον δικτάτορα: «Donc, Monsieur c'est la guerre» («Λοιπόν, Κύριέ μου έχουμε πόλεμο!»).


Με αυτές τις φράσεις στα Γαλλικά ειπώθηκε το ΟΧΙ από τον Μεταξά, που απηχούσε τις διαθέσεις του ελληνικού λαού. Αμέσως μετά, ο Μεταξάς ενημέρωσε τον άγγλο πρέσβη Πάλερετ και ζήτησε τη βοήθεια του Ηνωμένου Βασιλείου.


Οι Ιταλοί δεν περίμεναν την εκπνοή του τελεσιγράφου. Ο αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα έδωσε την εντολή για προσβολή των ελληνικών θέσεων από τις 5 το πρωί. Την ώρα αυτή σημειώθηκε και η πρώτη ελληνική απώλεια. Ο 27χρονος πεζικάριος Βασίλειος Τσιαβαλιάρης από τα Τρίκαλα, που υπηρετούσε σε φυλάκιο της ελληνοαλβανικής μεθορίου, σκοτώθηκε από θραύσμα ιταλικού όλμου. Η ιταλική επίθεση εκδηλώθηκε με εισβολή ισχυρών στρατιωτικών δυνάμεων στους τομείς της Πίνδου και της Ηπείρου (από το Γράμμο μέχρι το Ιόνιο) και με τοπικές συμπλοκές στην περιοχή της ΒΔ Μακεδονίας. Ο ιταλός αρχιστράτηγος Βισκόντι Πράσκα είχε στη διάθεσή του 135.000 άνδρες και ο έλληνας ομόλογός του Αλέξανδρος Παπάγος μόλις 35.000.


Στις 9:30 το πρωί πραγματοποιούνται και οι πρώτοι αεροπορικοί βομβαρδισμοί στον Πειραιά και το Τατόι δίχως συνέπειες, ενώ στην Πάτρα θα υπάρξουν νεκροί. Βομβαρδίστηκαν, ακόμη, η Διώρυγα της Κορίνθου και η ναυτική βάση της Πρέβεζας. Το απόγευμα της 28ης Οκτωβρίου ο Μουσολίνι γεμάτος καμάρι ανακοίνωνε στο Χίτλερ, με τον οποίον συναντήθηκε στη Φλωρεντία, την επίθεση κατά της Ελλάδας.


Το ΟΧΙ γίνεται δεκτό με πρωτοφανή ενθουσιασμό απ' όλο τον ελληνικό λαό, που ξυπνά στις 6 το πρωί από τους συριγμούς των σειρήνων και ξεχύνεται στους δρόμους, κρατώντας τη γαλανόλευκη.


Οι στρατεύσιμοι ετοιμάζονταν για το μέτωπο «με το χαμόγελο στα χείλη» και το ραδιόφωνο μετέδιδε διαρκώς το περίφημο πρώτο ανακοινωθέν του Γενικού Στρατηγείου: «Αι ιταλικαί στρατιωτικαί δυνάμεις προσβάλουν από της 5:30 πρωινής σήμερον τα ημέτερα τμήματα προκαλύψεως της ελληνοαλβανικής μεθορίου. Αι ημέτεραι δυνάμεις αμύνονται του πατρίου εδάφους».


Η απόφαση της Ελλάδας να αντισταθεί προκαλεί αυθημερόν εκδηλώσεις θαυμασμού, κυρίως στη Μεγάλη Βρετανία και τις χώρες της Κοινοπολιτείας. Σταδιακά αρχίζουν να καταφθάνουν δεκάδες μηνύματα συμπαράστασης, με πρώτο αυτό του βασιλιά της Αγγλίας Γεώργιου ΣΤ', που τονίζει: «Η υπόθεσίς σας είναι και ιδική μας υπόθεσις». Στο ίδιο μήκος κύματος και το τηλεγράφημα του Τσόρτσιλ: «Θα σας παράσχομεν όλην την δυνατήν βοήθειαν μαχόμενοι εναντίον του κοινού εχθρού και θα μοιρασθώμεν την κοινήν νίκην».


Οι ΗΠΑ, που ήταν εκτός πολέμου, εξέφρασαν απλώς τη λύπη τους δια του Προέδρου Ρούζβελτ, ενώ η Σοβιετική Ένωση παρέμεινε «άφωνη», αφού δεσμευόταν από το Σύμφωνο Ρίμπεντροπ - Μολότοφ. Σε αντίθεση, ο Τουρκικός Τύπος δεν φείσθηκε διθυραμβικών επαίνων για το «ΟΧΙ». Η «Ικδάμ» έγραφε στις 29 Οκτωβρίου «Ζήτω η Ελλάς! Είμαστε υπερήφανοι, που έχουμε σύμμαχο ένα τέτοιο έθνος», ενώ η «Βακίτ» ανέφερε την Ελλάδα ως «αλησμόνητο για όλο τον κόσμο παράδειγμα γενναιότητας».

Αφιέρωμα στην Ιστορική Επέτειο της 28ης Οκτωβρίου



Εξαιρετική είναι η συγκίνηση που αισθάνονται όλοι οι Έλληνες, όταν καλούν στην μνήμη τους αναμνήσεις από τα ένδοξα γεγονότα του 1940. Πράγματι τα μεγάλα και φωτεινά αυτά γεγονότα, επισφράγισαν με ανεξίτηλη δόξα την ιστορική πορεία του έθνους μας.

Το ελληνικό Έθνος αισθάνεται ιδιαίτερη υπερηφάνεια, για το μεγάλο ΟΧΙ της 28ης Οκτωβρίου του 1940, το οποίο αντέταξε ο Ελληνικός λαός κατά τον βαθύ όρθρο της ιστορικής εκείνης ημέρας. Ήταν η αρχή μιας εκστρατείας που όλοι τη λένε "Έπος" που κάλυψε ένα ένδοξο μέρος της μακραίωνης ελληνικής ιστορίας μας, που περιέχει εν αφθονία τα δύο στοιχεία που συνθέτουν γενικά την ιστορία, τα γεγονότα και το άρωμα της εποχής. Τα μεν γεγονότα έχουν καταγραφεί από ιστορικούς, ώστε να δύνανται οι ενδιαφερόμενοι να ανατρέξουν σε συγγράμματα προς γνώση και εξαγωγή συμπερασμάτων και ακόμη μεταγενέστεροι ιστορικοί να μπορούν να τα αποκαταστήσουν έστω και αν έχουν παρέλθει αιώνες.


 
Ήταν η αρχή μιας εκστρατείας που όλοι τη λένε "Έπος" που κάλυψε ένα ένδοξο μέρος της μακραίωνης ελληνικής ιστορίας μας, που περιέχει εν αφθονία τα δύο στοιχεία που συνθέτουν γενικά την ιστορία, τα γεγονότα και το άρωμα της εποχής. Τα μεν γεγονότα έχουν καταγραφεί από ιστορικούς, ώστε να δύνανται οι ενδιαφερόμενοι να ανατρέξουν σε συγγράμματα προς γνώση και εξαγωγή συμπερασμάτων και ακόμη μεταγενέστεροι ιστορικοί να μπορούν να τα αποκαταστήσουν έστω και αν έχουν παρέλθει αιώνες.



Το άρωμα όμως, όπως και όσο το αισθάνθηκαν οι πρωταγωνιστές και στη συγκεκριμένη περίπτωση ολόκληρος ο ελληνικός λαός, την εποχή των γεγονότων, χάνεται από τον άνεμο του χρόνου, ακόμη και για αυτούς που τα έζησαν.



Το "Έπος του 40", φαινόμενο ψυχολογικό και ιστορικά απροσδόκητο για όλο το κόσμο, αδικήθηκε κατάφωρα από τα μετέπειτα γεγονότα, την κατοχή, την αντίσταση, τις εκτελέσεις, το κίνημα του Δεκέμβρη, τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια, το ξύπνημα της πυρηνικής εποχής, γεγονότα τα οποία τα σκέπασαν και έτσι αυτό το κεφάλαιο σφραγίστηκε βιαστικά και κλείστηκε στο αρχείο προτού μνημειωθεί, για να ανοίξει μετά την απελευθέρωση της χώρας από τη γερμανική μπότα.



Η Κοινωνία των Εθνών (ΚΤΕ), στην οποία τα Έθνη στήριζαν τις ελπίδες τους για διαρκή ειρήνη, έχασε κάθε ουσιαστικό κύρος με την αποχώρηση των ΗΠΑ, που επέλεξαν πολιτική απομονωτικών τάσεων, της Γερμανίας το 1939, της Ιταλίας το 1935, αλλά και του συναγωνισμού επιδείξεως "αρχών ειρηνοφιλίας" από τα λοιπά Δημοκρατικά κράτη της Δύσεως και κυρίως την Αγγλία και Γαλλία, που δεν μπόρεσαν έγκαιρα να προβλέψουν τον επερχόμενο κίνδυνο.



Η γενιά του '40 απέδειξε για μια ακόμη φορά, ότι το ιερό πάθος για την ελευθερία της Πατρίδας είναι υπέρτατο καθήκον όλων των Ελλήνων, που επανειλημμένα το έχουν αποδείξει κατά τη διάρκεια της μακραίωνης ύπαρξής τους και δεν θα σταματήσουν να το αποδεικνύουν, όσο υπάρχουν, σε αυτή την όμορφη χώρα. 

Πηγή:army.gr


Η πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων ... με τίτλο Ο Ντούτσε αφηγείται

 

Η πρώτη ελληνική ταινία κινουμένων σχεδίων γυρίστηκε από τον σκιτσογράφο Σταμάτη Πολενάκη (1908-1997) με τίτλο Ο Ντούτσε αφηγείται… Η επτάλεπτη ταινία «τύπου Μίκυ-Μάους», όπως αναφέρει στο ζενερίκ ο δημιουργός της, σατιρίζει την εισβολή των Ιταλών στην Ελλάδα στις 28 Οκτωβρίου 1940 και ειδικά τον Μουσολίνι, ο οποίος αφηγείται τα κατορθώματά του, αλλά η πραγματικότητα συνεχώς τον διαψεύδει.


Ο Σταμάτης Πολενάκης, από τους κορυφαίους έλληνες σκιτσογράφους του 20ου αιώνα και πρωτοπόρος του κινούμενου σχεδίου στη χώρα μας, ξεκίνησε να σχεδιάζει τα σκίτσα της ταινίας το 1942 στην πατρίδα του, τη Σίφνο, όπου είχε καταφύγει κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Δούλευε κάτω από την μπότα του Ιταλού κατακτητή, με κίνδυνο να συλληφθεί.

Μετά την απελευθέρωση, με τη βοήθεια των κινηματογραφιστών Πρόδρομου Μεραβίδη και Θανάση Παπαδούκα, ολοκλήρωσε την ταινία, που έγραψε ιστορία, καθώς ήταν η πρώτη ταινία κινουμένων σχεδίων, που γυρίστηκε στη χώρα μας. Τη μουσική της επιμελήθηκε ο μουσικοσυνθέτης Ανδρέας Πόγγης, ενώ την ορχήστρα διηύθυνε ο μαέστρος Μηνάς Πορτοκάλης.

Η ταινία χάθηκε κατά τη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου και μόλις το 1980 βρέθηκε ένα αρνητικό της και αποκαταστάθηκε.

Σαν Σήμερα: 28 Οκτωβρίου

 


28/10/1912: Ο Ελληνικός Στρατός Ηπείρου καταλαμβάνει τα Πέντε Πηγάδια (στενωπός στη μέση της διαδρομής Ιωαννίνων - Άρτας) και το χωριό Κλεισούρα. 

 

28/10/1920: Υπογράφεται η Συνθήκη του Ραπάλο, με την οποία λύνεται το Αδριατικό Πρόβλημα ανάμεσα στην Ιταλία και τη Γιουγκοσλαβία. Αν και η επίλυσή του συνδεόταν, με βάση την απόφαση του Ανωτάτου Συμβουλίου της Συνδιάσκεψης της Ειρήνης των Παρισίων, με τη δημοσίευση της απόφασης για παραχώρηση της Βόρειας Ηπείρου στην Ελλάδα, ωστόσο εξαιτίας της εχθρικής στάσης της Ιταλίας και των ελληνικών περισπασμών, το θέμα της Βόρειας Ηπείρου παραπέμφθηκε και πάλι στη Συνδιάσκεψη των Πρεσβευτών.  


28/10/1921: Η Συνδιάσκεψη των Πρεσβευτών κατακυρώνει στην Αλβανία ολόκληρη τη Βόρεια Ήπειρο.  
 

28/10/1940: "Στις 03.00 επιδίδεται, από τον πρέσβυ της Ιταλίας στην Αθήνα Γκράτσι στον Έλληνα Πρωθυπουργό Ιωάννη Μεταξά, τελεσίγραφο, με το οποίο η ιταλική κυβέρνηση ζητεί ""το δικαίωμα να καταλάβη δια των Ενόπλων αυτής Δυνάμεων, κατά την διάρκειαν της σημερινής προς την Αγγλίαν ρήξεως, ωρισμένα στρατηγικά σημεία του ελληνικού εδάφους"". Απέναντι σε αυτή την ιταλική φασιστική απαίτηση, που ουσιαστικά θα σήμαινε την υποταγή της χώρας στην Ιταλία, η Ελλάδα, δια του πρωθυπουργού της, απαντά το ιστορικό ""ΟΧΙ"". Στις 04.00 ο Διοικητής της VIII Μεραρχίας, Υποστράτηγος Χαράλαμπος Κατσιμήτρος, πληροφορείται τηλεφωνικά από το Γενικό Επιτελείο Στρατού, την παρακάτω ανακοίνωση: ""Ο Ιταλός Πρεσβευτής την 03.00 δια διακοινώσεώς του προς την Ελληνικήν Κυβέρνησιν, εζήτησε να εισέλθωσι, σήμερον την 6ην πρωινήν, τα ιταλικά στρατεύματα εις το ημέτερον έδαφος και ότι εν περιπτώσει αρνήσεως θα εισέλθωσι δια της βίας. Η Κυβέρνησις απέρριψε την αίτησιν ταύτην του Ιταλού Πρέσβεως και διατάσσει αvτίστασιν μέχρις εσχάτων""."  

28/10/1940: Στις 05.30, δηλαδή μισή ώρα πριν από την εκπνοή του τελεσιγράφου που επιδόθηκε από την Ιταλία στην Ελλάδα, αρχίζει η ιταλική εισβολή στην Ήπειρο με 7 φάλαγγες (XXV Σώμα Στρατού Τσαμουριάς). Στην περιοχή της Πίνδου, η Ιταλική Μεραρχία Τζούλια προσβάλλει τα προωθημένα τμήματα του Αποσπάσματος Πίνδου με 5 φάλαγγες, από τις 0500. Στην περιοχή της βορειοδυτικής Μακεδονίας, ο ιταλικός στρατός περιορίζεται σε εκτέλεση πυρών Πυροβολικού. Η ιταλική αεροπορία παρέχει υποστήριξη στους εισβολείς και επιπλέον βομβαρδίζει τις περιοχές Ναύσταθμου Σαλαμίνας, Σκαραμαγκά, Πειραιά και Πατρών.  


28/10/1941: "Ο λαός των Αθηνών γιορτάζει την πρώτη επέτειο του ιστορικού ""ΌΧΙ"". Παρά τα τρομοκρατικά μέτρα ασφάλειας των δυνάμεων κατοχής, πλήθος λαού παρελαύνει μπροστά από το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, που καλύπτεται από δάφνες. Στο Πανεπιστήμιο εκφωνείται ο πρώτος πανηγυρικός από τον Καθηγητή Κωνσταντίνο Τσάτσο."  

 

Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2015

103 Χρόνια Ελεύθερη ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ Γράφει ο Β.Σ.Κεσίδης


Με αφορμή την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης και επειδή είναι η ιδιαίτερη πατρίδα μου αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας ένα καινούργιο άρθρο.

Ας σκεφτούμε...., πόσοι αγωνίστηκαν για την απελευθέρωση αυτή; πόσοι πίστεψαν σε αυτήν την ιδέα; πόσοι ίσως γονάτισαν αλλά δεν το έβαλαν κάτω; πόσοι περιμένανε αυτήν την ευλογημένη ημέρα;
Γιατί να μην αποκτήσουμε και εμείς έστω λίγο από αυτό το θάρρος;

Ίσως ήρθε η ώρα να σταθούμε πραγματικά στα πόδια μας, και μην αναπολούμε μόνο τα απέραντα κατορθώματα των προγόνων μας, ίσως έτσι να νοιώσουν υπερήφανοι και για εμάς και έτσι να τιμήσουμε και εμείς τις ιδέες για τις οποίες αγωνίστηκαν, θυσιάστηκαν, φυλακίστηκαν και έκαναν τα πάντα για να τις μεταδώσουν στα παιδιά και εγγόνια τους ώσπου να φτάσουν και σε εμάς.

Ας είναι η στιγμή αυτή που θα τα πάρουμε όλα από την αρχή, μέσα στο κλίμα της εθνικής συγκίνησης που ζούμε αυτές τις ημέρες ας πάρουμε κουράγιο και ας κάνουμε την αρχή που πρέπει, την αρχή που περιμέναμε τόσο καιρό την αρχή που θέλουμε όλοι μας.

Απευθύνομαι ειδικά στη σκέψη του νέου, αλλά και γενικότερα στη σκέψη όλων διότι πάντα η αρχή γίνεται από κάποιον αλλά έπειτα πρέπει να εξαπλωθεί παντού η ιδέα και να συγχρονιστούν όλα για το ιδανικό αποτέλεσμα.

Η Θεσσαλονίκη ήταν, είναι και θα είναι πάντα ελεύθερη στις ψυχές και στις καρδιές των Θεσσαλονικαίων και όλων των Ελλήνων, άλλωστε αυτό αποδείχτηκε όταν αναγκάστηκε άτακτα ο κατακτητής να αποσυρθεί.

Η Θεσσαλονίκη δεν ήταν ποτέ υπόδουλη διότι και στην περίπτωση αυτή απέδειξαν οι πρόγονοί μας  πως (εμείς) οι Θεσσαλονικείς και γενικότερα οι Έλληνες ζυγό δεν υπομένουμε ίσως να πούμε πώς γονατίσαμε για κάποια περίοδο η οποία μας αναζωογόνισε και αποδείξαμε πώς η Ελλάς πάντα όρθια μένει.

Ζήτω η Θεσσαλονίκη, Ζήτω η Απελευθέρωση.

Δίνουμε πνοή στην καινούργια αρχή, δίνουμε πνοή στον #neoslogos.

Άγιος Δημήτριος 26 Οκτωβρίου 2015

 

Από τους ενδοξότερους και δημοφιλέστερους αγίους της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, μαζί με τον Άγιο Γεώργιο. Είναι πολιούχος της Θεσσαλονίκης, στην πόλη που γεννήθηκε, έζησε και μαρτύρησε. Η μνήμη του εορτάζεται (και από τους Καθολικούς) στις 26 Οκτωβρίου και στις 8 Νοεμβρίου γι’ αυτούς που ακολουθούν το Ιουλιανό Ημερολόγιο (Παλαιοημερολογίτες).

Ο Δημήτριος γεννήθηκε γύρω στο 280 στη Θεσσαλονίκη, επί αυτοκράτορος Μαξιμιανού, και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια. Σε νεαρή ηλικία κατατάχθηκε στον ρωμαϊκό στρατό και έφτασε ως το βαθμό του χιλίαρχου, σε ηλικία μόλις 22 ετών. Φύση φιλομαθής και ερευνητική αναζητούσε το υψηλό και το αληθινό και το βρήκε στη χριστιανική πίστη, της οποίας έγινε διαπρύσιος κήρυκας στη Θεσσαλονίκη.

Σχημάτισε ένα κύκλο νεαρών μαθητών και τους δίδασκε την Αγία Γραφή στις υπόγειες στοές κοντά στα δημόσια λουτρά της πόλης. Κατά τη διάρκεια μιας τέτοιας συνάθροισης, οι ειδωλολάτρες τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν ενώπιον του αυτοκράτορα Μαξιμιανού, που παρεπιδημούσε στη Θεσσαλονίκη. Όταν ο αυτοκράτορας του ζήτησε να απαρνηθεί την πίστη του, ο Δημήτριος του απάντησε: «Τω Χριστώ μου πιστεύω μόνον». Ο Μαξιμιανός εξοργισμένος από τη θαρραλέα στάση του αξιωματικού του διέταξε να τον φυλακίσουν.

Εν τω μεταξύ, ένας από τους μαθητές του Δημητρίου, ο Νέστορας, παρουσιάστηκε στο στάδιο της Θεσσαλονίκης, όπου ο Μαξιμιανός διοργάνωνε αθλητικούς αγώνες και ζήτησε να αγωνιστεί εξ ονόματος των χριστιανών με τον θηριώδη και ακατανίκητο παλαιστή Λυαίο, ειδωλολάτρη καταγόμενο από το Σίρμιο της Πανονίας (σημερινή Μητροβίτσα Σερβίας). Με την πεποίθηση ότι έχει τη χάρη και τη βοήθεια του Θεού, ο Νέστορας μπήκε στην παλαίστρα και όχι μόνο νίκησε τον Λυαίο, αλλά τον σκότωσε, όπως ο Δαυίδ τον Γολιάθ στην Παλαιά Διαθήκη.

Οργισμένος ο Μαξιμιλιανός από την ήττα του εκλεκτού του, διέταξε τον αποκεφαλισμό του Νέστορα και τη θανάτωση του Δημητρίου με λογχισμούς. Ο Δημήτριος τάφηκε στον τόπο του μαρτυρίου του, όπου αργότερα χτίστηκε περίβλεπτος ναός προς τιμήν του. Από τον τάφο του ανάβλυζε μύρο, εξού και η ονομασία Μυροβλήτης.

Σπάνια ένας άγιος έχει ταυτισθεί τόσο στενά με μία πόλη, όσο ο Άγιος Δημήτριος με τη Θεσσαλονίκη. Θεωρήθηκε ανέκαθεν από τους Έλληνες ο φρουρός της πόλης, που μαζί με το λαό αγωνίζεται εναντίον των Σλάβων, Αβάρων, Αράβων, Νορμανδών, Φράγκων, Τούρκων και άλλων βαρβάρων. Δεν είναι τυχαίο ότι ο ελληνικός στρατός απελευθέρωσε τη Θεσσαλονίκη ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου (26 Οκτωβρίου 1912), γεγονός που θεωρήθηκε θαύμα.

Απολυτίκιον Αγίου Δημητρίου
Μέγαν εύρατο εv τοις κιvδύvοις, σε υπέρμαχοv, η οικουμένη, Αθλοφόρε τα έθνη τροπούμενον. Ως ουν Λυαίου καθείλες την έπαρσιν, εν τω σταδίω θαρρύvας τον Νέστορα, ούτως  Άγιε, Μεγαλομάρτυς Δημήτριε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Η Απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης 26 Οκτωβρίου 1912 - 26 Οκτωβρίου 2015

 

Από τις αρχές Οκτωβρίου του 1912 η Ελλάδα βρισκόταν σε πόλεμο με την παραπαίουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία, έχοντας ως συμμάχους τη Βουλγαρία και τη Σερβία (Α' Βαλκανικός Πόλεμος). Θέατρο των επιχειρήσεων, η περιοχή της Μακεδονίας.

Ο ελληνικός στρατός βάδιζε από νίκη σε νίκη στη Δυτική Μακεδονία. Όμως, από την αρχή των εχθροπραξιών σοβούσε σοβαρή διαφωνία μεταξύ του αρχιστράτηγου Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου. Ο διάδοχος επιθυμούσε πρώτα την κατάληψη του Μοναστηρίου προς Βορρά, ενώ ο Βενιζέλος, βλέποντας την πιθανότητα να καταληφθεί η Θεσσαλονίκη από το βουλγαρικό στρατό, πίεζε τον Κωνσταντίνο να κατευθυνθεί προς τη φυσική πρωτεύουσα της Μακεδονίας, μια περιοχή με στρατηγική σημασία, η απελευθέρωση της οποίας αποτελούσε διακαή πόθο του ελληνισμού. «Καθιστώ υμάς υπευθύνους διά πάσαν αναβολήν έστω και στιγμής» του τηλεγραφεί επιτακτικά.


Τελικά, ο Κωνσταντίνος πείθεται με τη μεσολάβηση του πατέρα του βασιλιά Γεωργίου Α' και στις 25 Οκτωβρίου η εμπροσθοφυλακή του ελληνικού στρατού φθάνει προ των πυλών της Θεσσαλονίκης. Είχε προηγηθεί η καθοριστική νίκη στη Μάχη των Γιαννιτσών (19 - 20 Οκτωβρίου), που είχε κάνει ευκολότερη την προέλαση του ελληνικού στρατού. Ο Χασάν Ταξίν Πασάς που υπερασπιζόταν τη Θεσσαλονίκη δεν είχε άλλη δυνατότητα, παρά να ζητήσει μια έντιμη συμφωνία για την παράδοση της πόλης.

Στις 25 Οκτωβρίου οι απεσταλμένοι του ζήτησαν από τον Κωνσταντίνο να επιτραπεί στον Ταξίν να αποσυρθεί με το στρατό και τον οπλισμό του στο Καραμπουρνού και να παραμείνει εκεί μέχρι το τέλος του πολέμου. Ο Κωνσταντίνος, φυσικά, απέρριψε τον όρο του και του πρότεινε την παράδοση του στρατού του και τη μεταφορά του στη Μικρά Ασία με δαπάνες της ελληνικής κυβέρνησης.

Ο Ταξίν Πασάς υπογράφει τα πρωτόκολλα παράδοσης της Θεσσαλονίκης.

Ο Οθωμανός αξιωματούχος δέχθηκε, τελικά, τους όρους του Κωνσταντίνου και στις 11 το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου, ανήμερα της εορτής του Αγίου Δημητρίου, οι πληρεξούσιοι αξιωματικοί Ιωάννης Μεταξάς (ο κατοπινός δικτάτωρ και ο άνθρωπος του «ΟΧΙ») και Βίκτωρ Δούσμανης μεταβαίνουν στο Διοικητήριο της Θεσσαλονίκης και υπογράφουν τα σχετικά πρωτόκολλα παράδοσης της πόλης στον ελληνικό στρατό.

Σύμφωνα με το πρωτόκολλο, παραδίνονταν ως αιχμάλωτοι 25.000 τούρκοι στρατιώτες και 1.000 αξιωματικοί. Στην κατοχή του ελληνικού στρατού περιέρχονταν όλος ο βαρύς και ελαφρύς οπλισμός του σχηματισμού (70 πυροβόλα, 30 πολυβόλα, 70.000 τυφέκια και πυρομαχικά). Το πρωί της 27ης Οκτωβρίου εισήλθαν στη Θεσσαλονίκη δύο τάγματα ευζώνων και ύψωσαν την ελληνική σημαία στο Διοικητήριο, ενώ οι υπόλοιπες ελληνικές δυνάμεις άρχισαν να λαμβάνουν θέσεις στα υψώματα γύρω από την πόλη.

Στις 11 το πρωί της 28ης Οκτωβρίου 1912 ο Κωνσταντίνος εισήλθε με το επιτελείο του στη Θεσσαλονίκη και το μεσημέρι έγινε πανηγυρική δοξολογία στο ναό του Αγίου Μηνά. Την ίδια μέρα, κατέφθασαν έξω από τη Θεσσαλονίκη και οι Βούλγαροι, όμως για τους γείτονες ήταν ήδη αργά. Ο επικεφαλής της μεραρχίας τους στρατηγός Τεοντορόφ ζήτησε να εισέλθει στην πόλη για να στρατοπεδεύσει. Εισέπραξε την αρνητική απάντηση του Κωνσταντίνου και ύστερα από διαπραγματεύσεις, επιτράπηκε να μπουν στην πόλη για ολιγοήμερη ανάπαυση δύο τάγματα με επικεφαλής τους βούλγαρους πρίγκιπες Βόρι και Κύριλλο. Επικράτησε, όμως, σύγχυση και τελικά εισήλθε στη Θεσσαλονίκη ένα ολόκληρο βουλγαρικό σύνταγμα, γεγονός που εκνεύρισε τον Βενιζέλο. Οι Βούλγαροι δήλωναν εμφαντικά παρόντες στις εξελίξεις στη Μακεδονία. Ο σπόρος του Β' Βαλκανικού Πολέμου είχε ριχτεί.

Στις 29 Οκτωβρίου ήταν η σειρά του βασιλιά Γεωργίου Α' να εισέλθει στην πόλη και να επισημοποιήσει την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης. Έγινε δεκτός με ενθουσιασμό από τους έλληνες κατοίκους της, με απάθεια ανάμικτη με φόβο του από το μουσουλμανικό στοιχείο, ενώ οι Εβραίοι που ήταν η πολυπληθέστερη πληθυσμιακή ομάδα της πόλης δεν έκρυψαν την απογοήτευσή τους, καθώς προωθούσαν σχέδιο διεθνοποίησης της Θεσσαλονίκης.

Επιχειρησιακή Εκπαίδευση ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ

Επιχειρησιακή Εκπαίδευση ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ 

Από 19 έως 22 Οκτωβρίου 2015, στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης της ΧΙΙ Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού, ενεργοποιήθηκε το Τμήμα Άμεσης Επέμβασης της 31 Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας, όπου και ασκήθηκε αντιμετωπίζοντας επεισόδια τακτικής φύσεως. 

Πηγή:army.gr 

Oλοκλήρωση Εργασιών Κλιμακίου Μηχανικού στη Σκόπελο

Oλοκλήρωση Εργασιών Κλιμακίου Μηχανικού στη Σκόπελο 

Τη Δευτέρα 19 Οκτωβρίου 2015 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες αποκατάστασης των ζημιών που προκλήθηκαν από τις καταστροφικές συνέπειες των καταιγίδων που έπληξαν τη νήσο Σκόπελο.
Μετά από εντολή του Υπουργού Άμυνας κ. Πάνου Καμμένου, ο Στρατός Ξηράς διέθεσε από 24 Σεπτεμβρίου 2015, προσωπικό και μέσα (2 Ισοπεδωτικές Γαιών, 2 Φορτωτές – Εκσκαφείς Τάφρου, 3 Ανατρεπόμενα Οχήματα, 1 Όχημα Γενικής Χρήσεως με Υδροφόρο) του 730 Τάγματος Μηχανικού και του 32 Λόχου Μηχανικού.
 
Οι εργασίες του Κλιμακίου επικεντρώθηκαν στην αποκατάσταση:
 
- της επαρχιακής Οδού πόλης ΣΚΟΠΕΛΟΥ – χωρίο ΣΤΑΦΥΛΟΣ – χωρίο ΑΓΝΩΝΤΑ.
- του ΧΥΤΑ στην περιοχή ΚΑΛΟΓΗΡΟΣ.
- των υποδομών του λιμανιού ΣΚΟΠΕΛΟΥ.
- του χωματόδρομου που οδηγεί στις κεραίες κινητής τηλεφωνίας στην περιοχή ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ για την πρόσβαση συνεργείου του ΟΤΕ για την αποκατάσταση τηλεπικοινωνιακών βλαβών,
- στη διάνοιξη του φραγμένου από τις κατολισθήσεις δρομολογίου από το χωρίο  ΑΓΝΩΝΤΑ στο λιμάνι ΣΚΟΠΕΛΟΥ. 


Πηγή:army.gr

Επιχειρησιακή Εκπαίδευση ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ

Επιχειρησιακή Εκπαίδευση ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ 

Από 12 έως 15 Οκτωβρίου 2015, στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης της ΧΙΙ Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού, ενεργοποιήθηκε το Τμήμα Άμεσης Επέμβασης (ΤΑΕ) της 7ΗΣ Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας, όπου και ασκήθηκε αντιμετωπίζοντας επεισόδια τακτικής φύσεως. 

Πηγή:army.gr

 

Επιχειρησιακή Εκπαίδευση ΧVI Μ/Κ ΜΠ

Επιχειρησιακή Εκπαίδευση ΧVI Μ/Κ ΜΠ 

Στο πλαίσιο της επιχειρησιακής εκπαίδευσης της ΧVI Μηχανοκίνητης Μεραρχίας Πεζικού, πραγματοποιήθηκε στις 15 Οκτωβρίου Τακτική Άσκηση Μετά Στρατευμάτων (ΤΑΜΣ) από την 30 Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία.

Η ΤΑΜΣ εκτελέσθηκε σύμφωνα με τις Γενικές Οδηγίες Εκπαιδεύσεως του ΓΕΣ και επικεντρώθηκε στην αντιμετώπιση ασύμμετρων απειλών και αγώνα σε αστικό ιστό. Τέτοιου είδους στρατιωτικές επιχειρήσεις αναλαμβάνονται στην περίπτωση που εχθρικές δυνάμεις έχουν οχυρωθεί εντός κατοικημένων περιοχών. 

Πηγή:army.gr 

Συνεκπαίδευση Μονάδων Ειδικών Δυνάμεων Ελλάδας και Ιταλίας

Συνεκπαίδευση Μονάδων Ειδικών Δυνάμεων Ελλάδας και Ιταλίας 

Ευρίσκεται σε εξέλιξη συνεκπαίδευση προσωπικού μονάδων των Ειδικών Δυνάμεων του Στρατού Ξηράς με αντίστοιχο της Ιταλίας.

Η εκπαίδευση διεξάγεται στο Κέντρο Εκπαίδευσης Ειδικών Δυνάμεων (ΚΕΕΔ) από 19 έως 23 Οκτωβρίου 2015 και εστιάζεται σε αντικείμενα αμφίβιας εκπαίδευσης και καταδύσεων.  

Πηγή:army.gr

Σαν Σήμερα

 
26/10/1795: Γεννήθηκε ο Νικόλαος (Χαλκιόπουλος) Μάντζαρος, κερκυραίος μουσουργός, ο συνθέτης του Εθνικού Ύμνου της Ελλάδας. (Θαν. 30/3/1872)
 
 
26/10/1880: Ο Αλέξανδρος Κουμουνδούρος αναλαμβάνει Πρωθυπουργός της Ελλάδας για 10η φορά (ρεκόρ στην ελληνική πολιτική ιστορία).
 
26/10/1912: "Στις 23:00 υπογράφεται στη Θεσσαλονίκη πρωτόκολλο παράδοσης ""άνευ όρων"" της πόλης από τους Τούρκους. Η τουρκική φρουρά, αποτελούμενη από 25.000 οπλίτες, 1.000 αξιωματικούς, 1.200 ίππους και 70 πυροβόλα, υπό τον Χασάν Ταχσίν Πασά, παραδίνεται στον ελληνικό στρατό, ο οποίος εισέρχεται την επομένη απελευθερωτής και νικηφόρος στη Θεσσαλονίκη, γενόμενος ενθουσιωδώς δεκτός από τους κατοίκους της."  
 
26/10/1912: Ο ελληνικός στρατός (Ταξιαρχία Ιππικού), μετά από αγώνα εισέρχεται στο Λαγκαδά και απελευθερώνει την πόλη. 
 
 
26/10/1930: Έντονη νεροποντή προκαλεί σημαντικές πλημμύρες στην Αθήνα, με δύο νεκρούς και μεγάλες καταστροφές.

 
26/10/1931: Κορυφώνονται οι συγκρούσεις στη Λευκωσία μεταξύ των Κυπρίων και των αγγλικών δυνάμεων κατοχής. 17 νεκροί και πολλοί τραυματίες. (Οκτωβριανή Εξέγερση)

 
26/10/1957: Απεβίωσε ο Νίκος Καζαντζάκης, έλληνας συγγραφέας. («Ζορμπάς») (Γεν. 18/2/1883)

Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου 2015

Σαν Σήμερα: 22 Οκτωβρίου


22/10/1997: Γεννήθηκε ο Βασίλειος Κεσίδης του Σάββα και της Ολυμπίας στην Αγκώνα Ιταλίας, ιδρυτής της 'Αθάνατη Ελλάδα_' και συντάκτης ειδησεογραφικών, ιστορικών και άρθρων επικαιρότητας. (δείτε περισσότερα στο www.vkesidis.blogspot.gr).

22/10/1943: "Το αντιτορπιλικό ""Αδρίας"", με κυβερνήτη τον Αντιπλοίαρχο Ιωάννη Τούμπα, προσκρούει σε νάρκη στην περιοχή της Δωδεκανήσου, με αποτέλεσμα να ανατιναχθεί το μεταξύ γέφυρας και πλώρης τμήμα του. Όμως, αν και ακρωτηριασμένο, φθάνει μετά από τέσσερις ημέρες στην Αλεξάνδρεια. Κατά την είσοδό του στο λιμάνι, επευφημείται από τα πληρώματα του ελληνικού και του βρετανικού στόλου, που έχουν παραταχθεί για την υποδοχή του."  

 
22/10/1937: Γεννήθηκε ο Μάνος Λοΐζος, κυπριακής καταγωγής μουσικοσυνθέτης. (Θαν. 17/9/1982) 

 
22/10/1923: Φιλομοναρχικό στρατιωτικό κίνημα, υπό τους στρατηγούς Λεοναρδόπουλο και Γαργαλίδη, καταστέλλεται από τους Πλαστήρα και Πάγκαλο. 

 
22/10/1922: Απεβίωσε ο Ανδρέας Καρκαβίτσας, έλληνας πεζογράφος, ένας από τους τρεις μεγάλους εκπροσώπους της ηθογραφίας, μαζί με τους Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη και Γεώργιο Βιζυηνό και ο κατ' εξοχήν εκπρόσωπος του νατουραλισμού στη νεοελληνική λογοτεχνία. (Γεν. 1865) 

22/10/1912: Σώμα Προσκόπων, υπό τον οπλαρχηγό του Μακεδονικού Αγώνα Γιαγλή, διώχνει την τουρκική φρουρά της Νιγρίτας, απελευθερώνει την πόλη και εγκαθιστά ελληνικές αρχές. 
 
22/10/1798: Ο Αλή Πασάς με τον γιο του Μουχτάρ, έπειτα από σφοδρή επίθεση, καταλαμβάνουν την Πρέβεζα, την οποία υπερασπίζονται 1.000 Έλληνες και Γάλλοι υπό τον Στρατηγό Λα Σαλσέ. Ο Αλή στέλνει πεσκέσι στον Σουλτάνο τέσσερα σακιά με κεφάλια Γάλλων και Ελλήνων μαχητών. (Η Μάχη της Νικόπολης).