Σαν Σήμερα

                                          

 

05/08/1824: Ο Σαχτούρης καταναυμαχεί τον τουρκικό στόλο στη Σάμο (Ναυμαχία Μυκάλης). Το νησί δεν θα απειληθεί ποτέ ξανά από τους Τούρκους.

                                          

 

05/08/1832: Δημήτριος Υψηλάντης, αδελφός του Αλέξανδρου Υψηλάντη και ηγετική μορφή της Ελληνικής Επανάστασης. (Γεν. 1793)

05/08/1909: "Διαλύεται η ""Πανελλήνια Οργάνωση"" για να δημιουργηθεί κλίμα ύφεσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Η οργάνωση ιδρύθηκε το Σεπτέμβριο του 1908 και συνέχιζε το Μακεδονικό Αγώνα με ειρηνικά μέσα, μετά τη νεοτουρκική επανάσταση."

4η Αυγούστου 1936

 

Ιστορική αναγκαιότης  που απέτρεψε τον αφανισμό  της Ελλαδος.

Οι εφημεριδες της εποχης,

 « Από εδώ και πέρα η Ελλαδα δεν θα γνωρισει , όσο λαϊκό αίμα και αν χυθεί τάξη και ησυχία, όσο η μοναρχία θα κρατά την εξουσία. Απ εδώ και πέρα η Ελλάδα θα χάσει κάθε ομαλότητα και ανάπαυση..Απ εδώ και πέρα σ όλη την χώρα ο λαός πρέπει να σταματήσει κάθε κίνηση να ξεχυθεί στους δρόμους και αδελφωμένος με τον στρατό να πάρει την εξουσία »  Ριζοσπάστης 10ης Μαΐου 1936

Ο Μεταξάς δεν θα κηρύξει δικτατορίαν ,διότι αν είχε το ψυχικό σθένος θα το είχε κάμει προ δυο μηνών και όχι τώρα. Αυτοί όμως οι αρχηγοί των κομμάτων ώφειλαν, αν περί τα δυσμάς του βίου των απεφάσιζαν να ενδιαφερθούν δια την Ελλάδα, να τον παρακαλέσουν να την κηρύξει και να προσφέρουν την συνεργασία των και την υποστήριξή των, Διότι τρόπος να σωθεί ο τόπος από όσα τον αναμένουν δεινά αναρχίας, οχλοκρατίας, πτωχείας και εμφυλίων αγώνων δεν υπάρχει ουδείς εκτός της επιβολής ενός κράτους ισχυρού και απηλλαγμένου των αδυναμιών τας οποίας ο κοινοβουλευτισμός επιβάλλει.» Καθημερινη 26 Ιουλιου 1936

                        

  

Η σημερινή ηθελημένη  αγνοια των νεοελληνων αφελών ή αγελαίων δεν δικαιολογείται. Διοτι η ιστορια εχει καταγραφει  και είναι υβρις  να εμφανιζεται  ο Εθνικος Κυβενητης Ιωαννης Μεταξας ως δικτατωρ, όταν  ουσιαστικως η εξελικτικη καταρρευσις  της διεφθαρμενης πολιτικης ζωης στην Ελλαδα επεβαλε το στρατιωτικο καθεστωςς της 4^ηςΑυγουστου 1936 ως ιστορικη αναγκαιοτητα και μοναδικη λυσι στα ορια του αφανισμου., Μια συντομη επισκοπησι προς μνημη του μεγαλου Ελληνα που εισεπραξε την πλουσια αχαριστια των μικροτατων Νέο-Ελληνων, ισως φανη χρήσιμη

Ο Ιωάννης Μεταξάς, υπήρξε στρατιωτική και πολιτική μεγαλοφυΐα, ως απεδείχθη εκ των έργων του,  αυτοδημιούργητος,  ακαταπόνητος, εμβριθής, αληθώς ενδιαφερθείς για το συνολο του λαού και ολες τα κοινωνικες  ταξεις, .Δεν  πρόεκυψε δια στρατιωτικού κινήματος, όπως πολλάκις ο «Εθνοπατήρ»   Βενιζέλος επιχειρούσε,  κάθε φορά που έχανε τις εκλογές ή έκρινε ότι θα τις έχανε..Ουτε  επεδιωξε την δικτατορια. Απλως η εξουσια του παρεδοθη όταν η κατάρρευσις που επικειτο ητο τόσο προφανής ώστε  ουδείς πολικός, ουδεμία  πολιτική δυναμις στο κοινοβουλιο αποτολμούσε να αναλάβει την διακυβέρνησι της χωρας..

1.Τι προηγήθηκε του καθεστώτος της 4^ης Αυγούστου:

 

Το τελευταίο κίνημα του «κοινοβουλευτικού θεού» Βενιζέλου, ήτο της 1ης Μαρτίου 1935 που απέτυχε στην πρώτη και κρίσιμη φάση του, όταν ο στόλος, αντί για τη Θεσσαλονίκη, κατευθύνθηκε προς την Κρήτη, όπου ο Βενιζέλος ανέλαβε την ηγεσία του κινήματος . Στο μεταξύ η κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη ανεθεσε την καταστολή του κινήματος στον Υπουργό Στρατιωτικών Γεώργιο Κονδύλη προσλαμβάνοντας τον Ιωάννη Μεταξά ως Υπουργό Άνευ Χαρτοφυλακίου. 

Ο Μεταξάς εργάζεται 24 ωρες το 24ωρο. Διευθύνει τις επιχειρήσεις κατά των κινηματιών αναδιοργανώνει τις παραλυμένες υπηρεσίες και τελικώς το κίνημα μετά από ολίγες ημέρες εξουδετερώνεται. Ο Βενιζελος εγκαταλείπει τον αγώνα καταφεύγει στα Δωδεκάνησα και από κει στην Ιταλία του Μουσολίνι. Ενώ οι κινηματίες στρατηγοί Βεντήρης και Δ. Καμμένος καταφεύγουν στην Τουρκία και Βουλγαρία. Ο Μεταξάς μετά την καταστολή του κινήματος αφού εκτέλεσε το χρέος του, παραιτείται.

Οι εκλογές της 26ης Ιανουαρίου 1936 διεξήχθησαν από την κυβέρνηση του Δεμερτζή με το σύστημα της απλής αναλογικής. Ήταν οι τελευταίες ελληνικές εκλογές του μεσοπολέμου. Το κόμμα των Ελευθεροφρόνων του Μεταξά εκλεγει 7 βουλευτές , και ο ίδιος ορκίζεται υπουργός στρατιωτικών στις 5 Μαρτίου 1936.

 Η Βενιζελική παράταξι δια της εφημερίδος της «Πατρίς» Γράφει: «Εκηδεύθη ο παραγοντισμός» Ο Ελ Βενιζέλος δηλώνει ( επιστολή προς Λουκά Ρουφον) ότι η υπουργοποίησι Μεταξά αποτελεί ευτυχές γεγονός ενώ ο Πάγκαλος από την εφημερίδα

« Ακρόπολις» της 9/3/1936 ζητά από τον Μεταξά να κηρύξει δικτατορία..Το απεργιακό κύμα φουντώνει, αρτεργάτες, σιδηροδρομικοί, καπνεργάτες κεραμοποιοί φοιτητές μαθητές όλοι στους δρόμους . Στις 14 Μάρτιου σχηματίζεται νεα κυβέρνησις Δεμερτζή με αντιπρόεδρο τον Ιωάννη Μεταξά, ενώ το ΚΚΕ καλεί τον λαό σε επανάστασι!!.

Ο θάνατος του Ιωάννη Δεμερτζή βρίσκει τον Μεταξά α Αντιπρόεδρο της κυβερνήσεως ο οποίος εν συνεχεία αναλαμβάνει την προεδρία της κυβερνήσεως.

Στις 24 Απριλίου 1936 ο Μεταξάς αναπτύσσει το πρόγραμμα του και μετά από πολύωρες συζητήσεις και ομιλίες λαμβάνει ψήφον εμπιστοσύνης της βουλής με 241 ψήφους υπέρ 16 κατά και 4 απόχες. Όλοι οι βουλευτές της βενιζελικής παρατάξεως εψήφισαν υπέρ της εκλογής του Ιωάννη Μεταξά εκτός του Γεωργίου Παπανδρέου. 

Στις 26 Ιουλιου 1936 η εφημεριδα η «Καθημερινη» που πρόσφατα  χαρακτήρισε ως

«.. πρόκληση προς το δημοκρατικό πολίτευμα» την αναφορά στον Μεταξα, εγραφε:

«Ο Μεταξάς δεν θα κηρύξει δικτατορίαν ,διότι αν είχε το ψυχικό σθένος θα το είχε κάμει προ δυο μηνών και όχι τώρα. Αυτοί όμως οι αρχηγοί των κομμάτων ώφειλαν, αν περί τα δυσμάς του βίου των απεφάσιζαν να ενδιαφερθούν δια την Ελλάδα, να τον παρακαλέσουν να την κηρύξει και να προσφέρουν την συνεργασία των και την υποστήριξή των, Διότι τρόπος να σωθεί ο τόπος από όσα τον αναμένουν δεινά αναρχίας, οχλοκρατίας, πτωχείας και εμφυλίων αγώνων δεν υπάρχει ουδείς εκτός της επιβολής ενός κράτους ισχυρού και απηλλαγμένου των αδυναμιών τας οποίας ο κοινοβουλευτισμός επιβάλλει.»

Τελικως Ο Ιωάννης Μεταξάς στις 4 Αυγούστου 1936, ανέστειλε την ισχύ άρθρων του Συντάγματος, επιβάλλοντας έτσι δικτατορικό καθεστώς

Συμπέρασμα:

1.Κι αν ακόμη το εθνικό κοινωνικό οικονομικό και διοργανωτικό έργο του Ιωάννη Μεταξά δεν είχε δικαιωθεί εκ της πραγματικότητος και των επιτευχθέντων έργων, μόνον η επικρατούσα κατάστασις οι επικλήσεις ολων  για δικτατορία προκειμένου να αποτραπεί ο εμφύλιος και η καταστροφή της χώρας , θα ήσαν αρκετές για να δικαιολογήσουν το εγχείρημα. Πολλώ δε μάλλον οι μετέπειτα εξελίξεις. 

2. Ο Ιωάννης Μεταξάς δεν επιχείρησε κίνημα κατά του κοινοβουλευτισμού και της κρατούσης τάξεως. Ητο  κοινοβουλευτικός Πρωθυπουργός της χώρας κατά γενική αποδοχή  ο καταλληλότερος να ένωση τους Έλληνες και να τους σώσει από τα δεινά της αναρχίας της οχλοκρατίας της πτώχειας και του εμφυλίου πολέμου που μεθοδικώς το ΚΚΕ ετοίμαζε.

3.Πως είναι δυνατόν ο Ε.Βενιζελος που πρωτοστάτησε σε αναρίθμητα κινήματα ανατροπής εκλεγμένης κυβερνήσεως με θύματα έλληνες και δαπάνες εκατομμυρίων, να μην προκαλεί έστω ανάλογη «δημοκρατική» αναφυλαξία..?? 

                                                                         

2.Η Ιστορική  αληθεια , που αποσιωπαται ..και υποδηλοί  τον φόβο της συγκρίσεως ..:

«Ας είμεθα τίμιοι απέναντι της Ιστορίας. Το μέγα ΟΧΙ είναι πράξις του Ι. Μεταξά...»

( Π .Κανελλοπουλος 1902-1986, Έλληνας φιλόσοφος, πολιτικός, Πρωθυπουργος καιακαδημαϊκός) .

Το ΟΧΙ ειπε ο Μεταξας όταν ο Ελληνικος λαος εκοιματο τον υπνο του δικαιου..

Μολονότι το όνομα του Εθνικού κυβερνήτου, Ιωάννου Μεταξά, δέν αναφέρεται ούτε από την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία μας, αλλα ούτε και απο τα Μεσα Ενημερωσεως Αριστερων Αποψεων- που κάθε επετειο της 28ης Οκτωβρίου, το αποφεύγουν όπως ο διάβολος το λιβάνι - στη συνείδησι του Ελληνικού Λαού αλλά και στις επίκαιρες σηζητήσεις, ο Μεταξάς, κατα γενική παραδοχή, πέρασε το κατώφλι της Ιστορίας περισσότερο για την απάντησι που έδωσε στον ιταλό πρέσβυ, Εμμανουέλε Γκράτσι.

Οταν δέκα λεπτά πρίν από τις 3 της νύχτας της 28ης Οκτωβρίου του 1940, εκείνος κτύπησε το κουδούνι της φτωχικής οικίας του πρωθυπουργού , με την εντολή να παραδώση το τελεσίγραφον στις 3 π.μ. ακριβώς, της 28/10/1940.

''Ο Μεταξάς άρχισε να το διαβάζει'' αφηγείται ο Γκράτσι.

 «Μέσα από τα γυαλιά του, έβλεπα τα μάτια του να βουρκώνουν. Όταν τελείωσε την ανάγνωση με κοίταξε κατά πρόσωπο, και με φωνή λυπημένη αλλά σταθερή μου είπε: "Alors c'est la guerre." (Λοιπόν έχουμε πόλεμο).»

Είναι τόσο περιττό να πούμε ότι εκείνη την ώρα και οι πιό ξενύχτηδες Αθηναίοι, θα ήσαν ήδη στον πρώτο τους ύπνο. Την συνάντησι, τον χρονο και τον λόγο προώρισε, για καλή μας τύχη, η Ιστορία, εκείνη την στιγμή, στον Ιωάννη Μεταξά. Ουδείς δύναται να το αρνηθεί. Μόνο να το αποσιωπά με την γενναιότητα των δειλών...

Βέβαια σήμερα πολλοί αν οχι οι περισσότεροι Νέο-Ελληνες αγνοούν, θέλουν να αγνοούν , οτι το Οχι του Μεταξα δεν γεμισε απλως την συγχρονη Ελλαδα με δοξα αναλογη του ιστορικου παρελθοντος και του αθανατου μεγαλειου της. Αλλα ουσιαστικως το μεγα ΟΧΙ του Μεταξα, συνετελεσε καθοριστικως στην ηττα του αξονος.

Ενώ αν ο υποπτος θανατος του, την 29ην Ιανουαριου 1941 δεν τον απεμακρυνε απο το προσκηνιο της Ιστοριας, πολλα μπορουσαν να εχουν συμβη, εως και την πληρη ανατροπη...Διοτι μολονοτι αποσιωπουμενο απο τους «ιστορικους και εκπαιδευτικους» των Μεσων Ενημερωσεως Αριστερων Αποψεων, ειναι ιστορικως διαπιστωμενο, οτι ο Χιτλερ, μετα την παταγωδη αποτυχια του Μουσσολινι να καταλαβη την Ελλαδα αλλα και τις δυσμενεστατες επιπτωσεις συνεπεια της δημιουργηθεισης καταστασεως στην προετοιμασια της Γερμανικης εκστρατειας κατα της Ρωσσιας, επεχειρησε να δελεασει την Ελλαδα με λιαν επωφελεις την πατριδα μας προτασεις Ειρηνης προς την Ιταλια, εξασφαλιζοντας την δυνατοτητα να διατηρησει η Ελλαδα τα εδαφη στην Β.Ηπειρο , τα οποια ο Ελληνικος Στρατος ειχε καταλαβει καταδιωκοντας τους Ιταλους.

Β) Ο Μεταξας αντιμετωπος με την Ιστορια

«..Πολλοί δεν μπορούν να του συγχωρήσουν ότι υπήρξε πιο αποτελεσματικός ως αγωνιστής για περισσότερη κοινωνική δικαιοσύνη για τον λαό, για τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις του μόχθου των αγροτών και των εργατών. Ισως το πιό προσβλητικό για εμας τους Ελληνες » γράφει ο αείμνηστος Παναγιώτης Γ. Βατικιώτης(1928-1998), καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου – διεθνώς ανεγνωρισμένος ως ένας από τους μεγάλους ειδήμονες στην πολιτική Ιστορία της εγγύς και μέσης ανατολής- στο βιβλίο του ''Μια πολιτικη βιογραφια του Ιωαννη Μεταξα'' « ηταν , ότι ο Μεταξάς κατόρθωσε να κυβερνήσει την χώρα για τεσσεράμισι χρόνια με ένα ουσιαστικά προσωπικό καθεστώς φωτισμένης δεσποτείας χωρίς καμία υποστήριξι από κάποιο πολιτικό κόμμα..Ενα καθεστώς που στηριζόταν απόλυτα σε μιά αμοιβαία συμφωνία με τον βασιλιά..σε ενα σώμα αξιωματικών που τον σεβόταν ως τον κάποτε λαμπρό επιτελικό απόστρατο στρατηγό ..και στη δική του εντυπωσιακή ηθική αυθεντία…»

γ) Η Ιστορια μετα το ΟΧΙ…

Η θανατηφορος «ασθενεια «του Ιωνανη Μεταξα..

Στο βιβλιο του David Irving «Ο Πολεμος του Χιτλερ» εκδοσεις Γκοβοστη, Δεύτερος Τομος σελις 774 ανφερεται οτι ο καθηγητης Hans Eppinger, ο πιο σπουδιαος γιατρος του Γ' Ράϊχ, εξεταζοντας τον θανοντα Βασιλια Βορι, της Βουλγαριας, παρατηρησε οτι τα κατω ακρα του Βασιλια ειχαν μαυρισει, κατι που ειχε δη μονον μια φορα πριν , οταν ο πρωθυπουργος της Ελλαδος Ιωαννης Μεταξας ειχε δηλητηριαστη, τον Ιανουαριο του 1941..» Ενω στο ιδιο βιβλιο σον πρωτο Τομο σελις 454, για το ενδεχομενο επιθεσεως κατα της Ελλαδος αναφερε τα εξης:

«..Ετσι διαμορφωθηκε το στρατηγικο χρονοδιαγραμμα του Χιτλερ.Θα πραγματοποιουσε , νωρις τον Μαρτιο 1941, την επιθεσι κατα της ΕΛΛΑΔΟς , με την κωδικη ονομασια ΜΑΡΙΤΑ, απο το ονομα της μιας κορης του Αρχιστρατηγου Γιοντλ. Φυσικα αν οι Ελληνες αποφασιζαν να απομακρυνουν τους αγγλους καλεσμενους τους θα ανακαλουσε οριστικα την ΜΑΡΙΤΑ. Δεν ειχε το παραμικρο ενδιαφερον να καταλαβει την Ελλαδα...»

δ) Τα εργα του Ιωαννη Μεταξα.. Ο,τι το αριστεροκρατουμενο δουλοφρον της Ελλαδικης Σοβιετιας κατεστημενο αποκρυπτει

Ομως ο Ιωαννης Μεταξας και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου 1936 είχε ήδη αφήσει έργο πρίν την ηρωική αυγή της 28ης/10/1940.

Η δημιουργία του ΙΚΑ, η θέσπισις ιατρικής περιθάλψεως και δώρου εργασίας.

Η καθιέρωσις του οκταώρου και των υπερωριών.

Η πρωτομαγιά ως αργία και εορτή των εργατών.

Τα κατώτατα όρια μισθών,η ρύθμισις των αγροτικών χρεών, η θέσπισις υποχρεωτικής αδείας μετ' αποδοχών, ο εκσυγχρονισμός των Γεωργικών Συνεταιρισμών και της ποινικής δικονομίας.

Η θέσπισις της υποχρεωτικής παιδείας,

ο Νόμος περί υποχρεωτικής διαιτησίας και επίλυσεως των εργατικών διαφορών.

Ακόμη η πρώτη συστηματική προσπάθεια για την καθιέρωσι της Δημοτικής.

Αλλά και ο εκσυγχρονισμός του Στρατού και του Ναυτικού.

Η αθόρυβη και αποτελεσματική προετοιμασία των συνόρων σε μήκος πέραν των 200 χιλιομέτρων με οχυρωματικά έργα.

Η «γραμμή Μεταξά», που αναφέρεται σε όλα τα στρατιωτικά συγγράμματα του κόσμου, στρατηγικό και κατασκευαστικό επίτευγμα αξιοθαύμαστο έως σήμερα για την τεχνική αρτιότητα αλλα και το σύντομο χρονικό διάστημα που πραγματοποιήθηκε με τα ασήμαντα μέσα της εποχής εκείνης υπο άκρα μυστικότητα.

Είναι όλα μέρος από το τεράστιο έργο που φέρει φαρδιά πλατειά την υπογραφή του Ιωαννου Μεταξά.Είναι λοιπόν ευθύνη μάλλον της αδέκαστης ιστορίας παρά της μικροψυχίας των πολιτικών και της κακεντρεχειας των Μεσων Ενημερωσεως Αριστερων Αποψεων να κρίνουν τον Ιωαννη Μεταξα, το Εργο του και την αναγκαιότητα ή μη του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου 1936, την Εθνική συνεισφορά του Ιωαννη Μεταξά.Στην υλική προπαρασκευή, στον Εθνικό φρονηματισμό. Στην δόξα του ΟΧΙ.

Ε) Ο Μεταξας για το τι σημαινει Ελλαδα, Ελλην, Ελληνισμος..

«Το σφάλμα είναι οτι ενομίσαμε ότι ημπορούμε κατ'αναλογίαν με άλλα έθνη να περιλάβωμεν εντός ορίων εδαφικών τον Ελληνισμόν. Ενώ ακριβώς η ιδιοφυία της φυλής μας είναι να μην έχει όρια. Εις όλην την ιστορίαν μας , πλήν του Βυζαντίου, οι Έλληνες αποτελούμεν ένα ή πλειότερα ισχυρά κρατικά κέντρα με όρια ακτινοβολούντα προς πάσας τα κατευθύνσεις.. ..Χάρις εις πολιτικήν εσφαλμένην , πολλοί από τους πλοκάμους αυτούς απεκόπησαν.Αλλά θα ξαναγίνουν πάλι. Διότι προς τα εκεί μας οδηγεί η φυλετική μας ιδιοφυία και η μοίρα μας. Ούτε θα πρέπει να επηρεαζόμεθα από τας αντιξόους περιστάσεις της στιγμής τας οποίας άλλωστε ημείς με τα σφάλματα μας προεκαλέσαμε και αι οποίαι αποτελούν παρωδικό φαινόμενο.Αυτη λοιπόν δύναται και κατ ανάγκην θα είναι η μεγάλη ιδέα μας, όχι με το βυζαντινό εδαφικό περιεχόμενο αλλά με το περιεχόμενο της αρχαίας δηλαδή κατ ουσίαν και πάλιν η επικράτησις της φυλής μας και εκτός των ορίων του ελληνικού κράτους ....»

Από την αρθρογραφία του Ελευθερίου Βενιζέλου και του Ιωάννου Μεταξά... 

σελίς 526, Εκδοτικός οίκος Κυρομάνου , 70ον άρθρον του

Ετσι, μολονοτι οι Ελληνες, φιμωμενοι από τον μεγαλο αδελφο των Μεσων Εξαπατησεως θα παρακολουθησουν ακομη μια φορα την υβρι την αχαριστια την μικροπρεπεια, την αγνωμοσυνη στους λογους της πολιτικης και πολιτειακης ηγεσιας αλλα και στους λογους και στα παραθυρα των νανοειδων «ιστορικων και «εκπαιδευτικων» των Μονοπωλητων της «αληθειας» Γνωριζουν... Και ευλαβικα τιμουν την μνημη του Εθνικου Κυβερνητη Ιωαννη Μεταξα αλλα και  την σημασια της 4^ης Αυγουστου για την Ελλαδα.

Οχι διοτι οι Ελληνες ειναι ναζιστες ή  αντιδημοκρατες  ή ανελευθροι οπαδοί ολοληρωτισμουαφου η Ελλαδα γεννησε την Δημοκρταια και την Ελευθερια.

Αλλα διοτι οταν οι  πολιτικοι τοτε οδηγησαν  τον τοπο στην καταστροφη και τον εγκατελειψαν προ του γκρεμου, ευτυχώς  βρέθηκε ενας Μεταξάς να σήκωση την Ελλάδα ως τα ουράνια.

Πηγή: www.arisdeslis.blogspot.gr

Σαν Σήμερα

                                          

04/08/1865: Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν του Διονύσιου Σολωμού καθιερώνεται ως εθνικός ύμνος της Ελλάδας.

 

                                                   

 

04/08/1936: Ο Ιωάννης Μεταξάς επιβάλλει δικτατορία στην Ελλάδα, που θα μείνει στην ιστορία ως Καθεστώς της 4ης Αυγούστου.

Σαν Σήμερα

                                    

 

03/08/1824: Ο Ομέρ Πασάς της Καρύστου πολιορκεί εκ νέου την Αθήνα. Διεξάγεται μάχη στους στήλους του Ολυμπίου Διός. Οι Οθωμανοί ηττώνται.

                                              

 

03/08/1844: Διεξάγονται οι πρώτες εκλογές στην Ελλάδα επί Όθωνα.

 

03/08/1946: Αναπτύσσονται οι διεκδικήσεις της Ελλάδας για τη Βόρεια Ήπειρο στη Συνδιάσκεψη Ειρήνης των Παρισίων και αποφασίζεται η παραπομπή του θέματος στο αρμόδιο συμβούλιο των τεσσάρων υπουργών εξωτερικών (ΗΠΑ, Μ. Βρετανίας, Γαλλίας, Σοβιετικής Ένωσης), όπου και παραμένει ακόμη σε εκκρεμότητα.  

 

                                        

 

03/08/1996: Η Νίκη Μπακογιάννη σπάει το φράγμα των 2 μέτρων στο άλμα εις ύψος και με επίδοση 2,02 μ. κατακτά το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα. Θα περάσει στο βιβλίο των ρεκόρ Γκίνες ως η αθλήτρια με τη μεγαλύτερη διαφορά (33 πόντοι) σωματικού ύψους (1,70 μ.) και ύψους που υπερέβη (2,02 μ.).

Δείτε εδώ:ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ 19 ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΚΥΜΑΤΙΖΕΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΟΑΛΒΑΝΙΚΑ ΣΥΝΟΡΑ!!!

                                       

Σημαίες υπάρχουν πολλές, αλλά ορισμένες κάνουν τη διαφορά. Μια μεγάλη ελληνική σημαία 19 τετραγωνικών μέτρων κυματίζει σε ένα ύψωμα στην άκρη του χωριού Κεραμίτσα Φιλιατών του νομού Θεσπρωτίας, στον ορεινό όγκο της Μουργκάνας, κοντά στα ελληνοαλβανικά σύνορα.
Σύμφωνα με το Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η ιδέα για την τοποθέτηση της σημαίας γεννήθηκε σε μια χαλαρή συζήτηση του αντιπεριφερειάρχη Θεσπρωτίας, Θωμά Πιτούλη με τον απερχόμενο πρόεδρο της δημοτικής κοινότητας Κεραμίτσας, Δημήτρη Κοψίδη.
Όταν ο πρώτος του είπε ότι έχει έξω από το σπίτι του, στο Καστρί, κοντά στην Ηγουμενίτσα, μια ελληνική σημαία ο δεύτερος εξέφρασε την επιθυμία να τοποθετηθεί και μία στο χωριό του κι αμέσως ο αντιπεριφερειάρχης δεσμεύτηκε να του εξασφαλίσει τη σημαία. Το πρώτο που έκανε ο Δημήτρης Κοψίδης ήταν να εντοπίσει το κατάλληλο σημείο κι, επειδή έχει μανία με τα ύψη, καθώς κάνει αναρριχήσεις ανά την Ελλάδα, βρήκε ένα ύψωμα στη άκρη του χωριού, με μεγάλη ορατότητα, από το οποίο μπορεί κανείς να θαυμάσει την άγρια ομορφιά της Μουργκάνας. Εκεί στήθηκε κι ένα περίπτερο για τους παρατηρητές.

                                                    

Η επόμενη κίνησή του ήταν να βρει ένα μεγάλο κοντάρι. Έτσι, αξιοποίησε δύο πυλώνες φωτισμού από κοντινό ελικοδρόμιο που δεν χρησιμοποιήθηκαν ποτέ-ούτε καν τοποθετήθηκαν- και κινδύνευαν να γίνουν λεία στα χέρια επιτηδείων. Τους ένωσε κι έφτιαξε ένα κοντάρι ύψους 12,5 μέτρων, το οποίο και τοποθέτησε με τη βοήθεια γερανού.
Χθες, ο αντιπεριφερειάρχης Θεσπρωτίας, Θωμάς Πιτούλης, επισκέφθηκε την Κεραμίτσα και παρέδωσε τη σημαία, η οποία έχει διαστάσεις: 5,5 μέτρα πλάτος και 3,5 μέτρα ύψος. Ο ίδιος μαζί με τον Δημήτρη Κοψίδη, το νέο πρόεδρο της δημοτικής κοινότητας Θανάση Κόντη και τη συμβολή του Δημήτρη Μπέλλου, που σκαρφάλωσε στον ιστό, έκαναν την έπαρση της σημαίας ως μια συμβολική πράξη, ενώπιον και κατοίκων της περιοχής.

                                                    

«Στηρίξαμε το αίτημα των κατοίκων που είναι και κοντά στα σύνορα και τοποθετήσαμε τη σημαία να κυματίζει όλο το χρόνο, να τη βλέπει ο κόσμος, να θυμόμαστε σε ποια χώρα είμαστε», δήλωσε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Πιτούλης, ο οποίος παρέδωσε και μια δεύτερη σημαία -ίδιων διαστάσεων- ως εφεδρική για αντικατάσταση της πρώτης σε περίπτωση φθοράς της από τις καιρικές συνθήκες.
Η Κεραμίτσα, από τα κεφαλοχώρια της Μουργκάνας, σε υψόμετρο 580 μέτρων έχει σήμερα 120 κατοίκους το χειμώνα που το καλοκαίρι αυξάνονται σε 200. Σε αυτό το υψόμετρο η ελληνική σημαία είναι ορατή από χιλιόμετρα μακριά, ξεχωρίζει σε όλη τη γύρω περιοχή και αποτελεί πλέον ένα χαρακτηριστικό της. Αυτό ήθελε να πετύχει και ο Δημήτρης Κοψίδης, ο οποίος είπε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ: «Μας άρεσε αυτό το σημείο και το επιλέξαμε, επειδή έχουν γίνει και πολλές μάχες στην περιοχή».

                                                    

«Θα συνεχίσω το έργο του προκατόχου μου. Αρέσει στον κόσμο η τοποθέτηση της σημαίας, έρχονται και τη βλέπουν», δήλωσε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της δημοτικής κοινότητας, Θανάσης Κόντης.

Σαν Σήμερα

                                 

02/08/1913: Ο Χρήστος Κάκαλος, ο Φρεντερίκ Μπουασονά και ο Ντανιέλ Μπο-Μποβί πατούν για πρώτη φορά στον Μύτικα, την ψηλότερη κορυφή του Ολύμπου (2.917 μ.).

ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ της ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ

                           

Το τελευταίο δεκαήμερο του Ιουλίου 2014 στο Κέντρο Εκπαίδευσης Πλωτών Μέσων στην Περιοχή Ευθύνης του Δ΄ Σώματος Στρατού, πραγματοποιήθηκε νυχτερινή εκπαίδευση του προσωπικού των Μονάδων και Ανεξάρτητων Υπομονάδων της ΧΙΙ Μ/Κ ΜΠ, στη βίαιη διάβαση ποταμού.





 Πηγή:army.gr
     

 

Σαν Σήμερα

                                       

 

01/08/1821: Εκδίδεται στην Καλαμάτα από τον Θεόκλητο Φαρμακίδη η πρώτη ελληνική εφημερίδα υπό τον τίτλο Σάλπιγξ Ελληνική.

 

                                       

 

01/08/1909: Ο Κωστής Παλαμάς ολοκληρώνει το αριστούργημά του Η φλογέρα του βασιλιά, που εκτείνεται σε περισσότερους από 4.000 καλοδουλεμένους δεκαπεντασύλλαβους στίχους.

 

01/08/1921: Αρχίζει η προέλαση της Ελληνικής Στρατιάς της Μικράς Ασίας προς το Σαγγάριο. 

 

                                       

 

01/08/1931: Ιδρύεται η Ανώνυμος Εταιρεία Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (ΑΕΤΕ), πρόδρομος του ΟΤΕ.

ΙΩΝ ΔΡΑΓΟΥΜΗΣ 1878 – 1920

 

Διπλωμάτης, πολιτικός και συγγραφέας. Aνάλωσε τη ζωή του στην προάσπιση των εθνικών υποθέσεων, μέχρις ότου πέσει και ο ίδιος θύμα του Εθνικού Διχασμού το 1920. Μαζί με τους φίλους του Περικλή Γιαννόπουλο και Αθανάσιο Σουλιώτη - Νικολαΐδη, υπήρξε ένας από τους κύριους εκπροσώπους του ελληνικού ρομαντικού εθνικισμού των αρχών του 20ου αιώνα.
Με καταγωγή από το Βογατσικό της Καστοριάς, ο Ίων Δραγούμης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Σεπτεμβρίου του 1878. Ήταν ο πέμπτος γιος του δικαστικού και μετέπειτα πρωθυπουργού Στέφανου Δραγούμη και της Ελισάβετ Κοντογιαννάκη. Σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και το 1897 κατατάχτηκε εθελοντής στον άτυχο για τα ελληνικά όπλα ελληνοτουρκικό πόλεμο.
Το 1899 εισήλθε στο διπλωματικό σώμα και το 1902 τοποθετήθηκε ως υποπρόξενος στο Γενικό Προξενείο του Μοναστηρίου. Από τη θέση αυτή και με τη συνεργασία του πατέρα του και του γαμπρού του Παύλου Μελά εργάστηκε επίμονα για την οργάνωση των ορθοδόξων κοινοτήτων της Μακεδονίας κατά των Βούλγαρων σχισματικών, γνωστών και ως κομιτατζήδων.
Τα επόμενα χρόνια υπηρέτησε ως πρόξενος στις Σέρρες (1903), στον Πύργο Βουλγαρίας, στη Φιλιππούπολη (1904), στην Αλεξανδρούπολη (τότε Δεδέαγατς) και στην Αλεξάνδρεια, όπου γνώρισε τους δύο έρωτες της ζωής του: την Πηνελόπη Δέλτα και τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Το 1907 τοποθετήθηκε στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης με τον βαθμό του γραμματέα. Η παραμονή του εκεί συνέπεσε με την Επανάσταση των Νεοτούρκων.
Οι επαγγελίες των επαναστατών «περί ισοπολιτείας των διαφόρων εθνοτήτων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία» φάνηκαν να δικαιώνουν ορισμένες απόψεις του, που θεωρούσαν ότι η λύση του ελληνικού ζητήματος θα μπορούσε να αναζητηθεί όχι με την ενσωμάτωση των αλύτρωτων πατρίδων στο Ελληνικό Κράτος, αλλά με τη «δημιουργία των συνθηκών που θα επέτρεπαν την ελεύθερη οικονομική, πολιτική και πολιτισμική ανάπτυξη των Ελλήνων στην ανατολική τους κοιτίδα». Ο Δραγούμης πίστευε στην ελληνοτουρκική συνεννόηση και φοβόταν τον από βορρά σλαβικό κίνδυνο.

Ο Ίων Δραγούμης (κάτω δεξιά) με την επίσημη στολή των Ελλήνων διπλωματών.

Από το 1909 υπηρέτησε διαδοχικά στις πρεσβείες της Ρώμης και Λονδίνου, αναμίχθηκε στο Επαναστατικό Κίνημα του Γουδή (1909), ενώ το 1911 οργάνωσε στην Πάτμο συνέδριο για την ενσωμάτωση των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα. Κατά τη διάρκεια των Βαλκανικών Πολέμων υπηρέτησε στο επιτελείο του Αρχιστρατήγου Διαδόχου Κωνσταντίνου και τον Οκτώβριο του 1912 διαπραγματεύτηκε με τους Τούρκους την παράδοση της Θεσσαλονίκης.Στη συνέχεια διορίσθηκε διαδοχικά επιτετραμμένος στις πρεσβείες της Πετρούπολης, της Βιέννης, του Βερολίνου και το 1914 πρεσβευτής στην Πετρούπολη. Οι συχνές μεταθέσεις όλα αυτά τα χρόνια οφείλονταν στην άκαμπτη στάση του στα ευαίσθητα εθνικά θέματα και στις απρόβλεπτες πρωτοβουλίες που ανέπτυσσε.
Τον Μάιο του 1915 παραιτήθηκε από τη διπλωματική υπηρεσία για να πολιτευθεί. Πήρε μέρος στις εκλογές της 31ης Μαΐου και εκλέχθηκε ανεξάρτητος βουλευτής Φλώρινας. Υποστηρικτής αρχικά του Ελευθέριου Βενιζέλου ήλθε σε ρήξη μαζί του, καθώς διέκρινε σημάδια αυταρχισμού και εθνικής υποτέλειας στην πολιτική του. Ο αντιβενιζελισμός του Δραγούμη δεν προερχόταν από κάποια τυφλή πίστη στη Μοναρχία, αλλά αντίθετα από την πίστη στην εθνική αυτοδιάθεση. Τον Ιανουάριο του 1916 εξέδωσε το περιοδικό Πολιτική Επιθεώρησις, που συμμεριζόταν τις επιλογές της αντιβενιζελικής παράταξης.
Μετά την επιτυχία του βενιζελικού κινήματος το 1917 εξορίσθηκε με άλλους αντιβενιζελικούς πολιτικούς στην Κορσική, όπου παρέμεινε μέχρι το τέλος του πολέμου (1918). Επανήλθε στην Ελλάδα για να εξοριστεί αυτή τη φορά στη Σκόπελο. Απελευθερώθηκε στα τέλη του 1919 και ανέπτυξε δράση υπέρ της «Ηνωμένης Αντιπολιτεύσεως», η οποία συσπείρωνε τους αντιβενιζελικούς. Ο Ίων Δραγούμης ήταν ένας από τους ηγέτες της, καθώς ξεχώριζε τόσο για τις πολιτικές και διπλωματικές του ικανότητες, όσο και για την πνευματικότητα και την αγνή φιλοπατρία του.
Την επομένη της απόπειρας δολοφονίας του Ελευθερίου Βενιζέλου στο Παρίσι (30 Ιουλίου 1920), ο Ίων Δραγούμης δολοφονήθηκε από βενιζελικούς αξιωματικούς στη διασταύρωση των οδών Βασιλίσσης Σοφίας (τότε Κηφισίας) και Παπαδιαμαντοπούλου. Η άσκοπη και άδικη δολοφονία του συγκίνησε το Πανελλήνιο και τον πολιτικό κόσμο. Ο Κωστής Παλαμάς από τις στήλες της Καθημερινής του αφιέρωσε τη Νεκρική Ωδή:

Λευκή ας βαλθεί όπου έπεσες, Κολώνα
(Πώς έπεσες, γραφή να μη το λέη)
Λευκή με της Πατρίδας την εικόνα
Μόνο εκείνη ταιριάζει να σε κλαίη,
Βουβή, μαρμαρωμένη να σε κλαίη!

Το συγγραφικό του έργο, αποτελούμενο από πολιτικές μελέτες, άρθρα κοινωνικού προβληματισμού και λογοτεχνήματα, συντονίζεται με την εθνική και πολιτική του δράση. Υπήρξε από τους πρωτεργάτες του δημοτικισμού στην Ελλάδα και συχνά υπέγραφε με το ψευδώνυμο Ίδας. Το πολιτικό του μανιφέστο εμπεριέχεται στο κείμενα Ελληνικός Πολιτισμός (1914) και Μονοπάτι, στο οποίο αναλύει τους σκοπούς της ύπαρξης του ελληνικού έθνους και το περιεχόμενο της εθνικής ιδεολογίας. Ο Ίων Δραγούμης πίστευε βαθιά στην κοινοτική ιδέα και όχι στην αυταπάτη της δημοκρατίας, που μας «σαπίζει», όπως έλεγε.

ΑΠΟΝΟΜΗ ΠΤΥΧΙΩΝ και ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΜΠΕΡΕ

                            

Την Παρασκευή 25 Ιουλίου 2014, πραγματοποιήθηκε η απονομή πτυχίων και πράσινου μπερέ στους αποφοιτήσαντες του Σχολείου Στελεχών Όπλων και Ετέρων Κλάδων (ΣΣΟΕΚ) και του Σχολείου Βασικής Εκπαίδευσης Καταδρομών από τον Διευθυντή Ειδικών Δυνάμεων Υποστράτηγο κ. Γεώργιο Μαυρομανωλάκη, στην έδρα του ΚΕΑΠ στη Ρεντίνα Θεσσαλονίκης.




 Πηγή:army.gr